"Karanlıkta Beklemek Bir Zayıflık Değildir"
İnsan hayatının bazı dönemlerinde kendini gecenin ortasında kalmış gibi hisseder. Herkes bir yerlere varmış, herkes bir ışık yakmış, herkes bir şeyleri başarmış gibidir. Bir tek kendisi, sanki zamanın dışında kalmıştır.
Oysa hayat düz bir çizgi değildir. Hayat bir dönencedir. Bazen güneş en tepede, bazen en uzak noktadadır. Işık kaybolmaz; sadece yer değiştirir.
Karanlıkta beklemek çoğu zaman yanlış anlaşılır. İnsanlar bekleyeni pasif sanır. Oysa beklemek, sabrın en aktif halidir. Bekleyen insan, içini yeniden inşa eder. Gürültüsüz büyür. Sessizce güç toplar.
Kupkuru görünen bir dalın köklerine kimse bakmaz. Ama asıl hayat oradadır. Asıl direniş toprağın altındadır. Görünmeyen mücadele, görünen başarıdan daha derindir.
Bugün kendinizi gecenin koynunda hissediyorsanız bilin ki dünya dönmeye devam ediyor. Bir yerlerde güneş doğuyor. Ve o güneş, eninde sonunda sizin ufkunuza da uğrayacak.
Yeter ki kökünüzden vazgeçmeyin.
Yeter ki karanlığı son sanmayın.
Çünkü bazı sabahlar, en uzun gecelerden doğar.
Sezgin Demir
“Sabah, umudu terk etmeyenlerin hakkıdır.”