Gitmek Böyle Kolay mı?
Bir akşam üstü gibi çöktün ömrümden
Ne bir söz bıraktın ne de bir neden
Oysa birlikte kurduğumuz hayaller vardı
Yarım kalan cümleler, tutulmayan ellerden
Bir fotoğraf kaldı masamın üzerinde
Gülüşün hâlâ aynı, gözlerin hâlâ bende
Zaman geçiyor diyorlar, geçer diyorlar ama
Sensiz geçen hiçbir gün, gün olmadı gönlümde
Gitmek böyle kolay mı, söyle sevdiğim
Bir ömrü birkaç kelimeyle silmek mümkün mü?
Aynı gökyüzüne bakıp farklı hayatlara yürümek
Kalbin hiç mi sızlamadı, hiç mi dönmedin geriye?
Ben seni sadece güzel günlerde sevmedim
Yağmurunda ıslandım, kışında üşüdüm
Bir gülüşün için dünyaları değişirdim
Şimdi yokluğunun içinde kendimi kaybettim
Geceler uzun, sabahlar yabancı
Her sokakta bir anın, her köşede bir sancı
Adını anmasam da içimde yankılanıyor
Bitmeyen bir şarkının en hüzünlü nakaratı
Gitmek böyle kolay mı, söyle sevdiğim
Bir ömrü birkaç kelimeyle silmek mümkün mü?
Beni benden alan o güzel gözlerin
Şimdi hangi düşlerde, hangi şehirde gizli?
Belki bir gün bir şarkı çalar ansızın
Belki bir rüzgâr getirir sesini uzaklardan
Ben yine seni değil, biz olduğumuz günleri özlerim
Çünkü bazı aşklar biter, bazıları ömür boyu bekler
Ve bil ki…
Senden kalan hiçbir şeyi suçlamadım
Ne bir hatırayı, ne de geçen yılları
Sadece şunu öğrendim bu ayrılıktan:
İnsan bazen en çok, yanında hayal ettiği kişiyi özlermiş…
“Bazı gidişler kapıyı kapatır; bazıları ise insanın içinde ömür boyu açık kalan bir oda bırakır.”
— Sezgin DEMİR
Gazeteci Köşe Yazarı