Köşe Yazısı

ZAMAN - 2: DURDURUN ZAMÂNI, İNECEK VAR!

UFUK ERDEM
UFUK ERDEM
64 3 dk 0

 

ZAMAN - 2: DURDURUN ZAMÂNI, İNECEK VAR!

 

Zamânı durdurabilecek şeyler bellidir.

Zamânı ne kavuşulmuş bir sevgili durdurabilir ne bir polis ne bir kırmızı ışık ve ne de bir el işâreti!

Bilâkis zamânın “dur!” ihtârı çekip veyâ kırmızı ışık yakıp da durduramadığı hiç kimse yoktur.

Zamânın “geç!” işâreti ve kırmızıdan başka yaktığı diğer renkler bile, muhâtabın biraz ileride yapmasını istediği kazâ için gizli bir tuzaktır.

Zamânı ancak: Bir ölüm ve kabir, bir kıyâmet ve mahşer yeri, bir cennet ve cehennem ile bir mahkûm, bir hasta, zâlim bir idâreciye düşmüş mazlum bir çalışan veyâ zâlim bir sevgiliye düşmüş mazlum bir âşık durdurabilir.

Zaman: Ölüm, kabir, kıyâmet, mahşer, cennet ve cehenneme karşı çâresiz; hasta, mahkûm ile mazlum çalışan ve âşığa karşı ise duyarsızdır.

Dört gözle sabırsız bir şekilde devâyı bekleyen hasta, tahliyeyi bekleyen mahkûm, hürriyeti isteyen kul ve sevgilinin yolunu gözleyen âşık “aman aman, ne olur; bir ân önce geçip gitsen yanımdan!” der durur, zamânın gözlerine bakar, zamâna yalvarır.

Amma ve lâkin zaman; bir sağır, bir dilsiz ve bir kör gibi üç maymunu oynar ve “durma, geç git!” diyenlerin hiçbirini tınlamaz. Duvara çakılı bir mıh ve toprağa çakılı bir kazık gibi veyâ nöbetçi bir asker gibi mahkûmun, hastanın, mazlum kul ve âşığın baş ucunda öylece durur.

Zaman, kendisini durdurmak isteyenlerin önünden: Bâzen parmak uçlarına basarak sessiz sadâsız, bâzen büyük bir gürültü, büyük bir hışım ve sarsıcı bir tûfanla ve her hâlükârda “nanik yaparak” büyük bir kahkahayla geçer.

Zamânın su gibi akıp geçtiğini zannedenler; aslında, azgın bir sele kapılmış çâresiz bir kütük gibi âkıbetinin sâhillerine “boğulmuş şekilde” vurmak üzere zaman selinde savrulmaktadır da haberleri yoktur.

Kum sâatinden tâne tâne akan da kişinin “zamânın dişlerinin öğüttüğünden arta kalan kendisi”dir ama altta biriken şey, kişinin tükenen varlığı ve fânîliğidir. Bu tükeniş nedeniyledir ki, kum sâati ters çevrilip de zaman dâhil hiçbir şey “nerde kalmıştık?” deyip de sil baştan başlatılamaz.

Zaman ne şekilde geçerse geçsin; hasmının gençlik, güzellik ve hayallerini de bagajına tıkış tıkış doldurup sağa sola savura savura ve döke saça sâdece önünden değil, kişinin içinden de geçmiştir de ancak, çıkarttığı sesin frekansını duyanlar ve geçişin rüzgârını hissedenler fark etmiştir zamânı.

Sen; zamânın geçişini ister fark et ister etme, ister umursa ister umursama:

Zaman, su gibi akıp geçer veyâ çok nâdir de olsa meltem veya seher yeli gibi eser de sen kaya gibi yerinde kaldığını mı sanırsın?



NOTLAR:


   *2025 yılı Eylül ayında yayınlanması plânlanan kitaplar, teknik ve hukûkî hazırlığın tamamlanamamış olması nedeniyle ertelenmiştir. Yayına hâzır hâle gelindiğinde buradan tekrar anons edilecektir.


    *"Sanat, Hak ve halk içindir!" düstûruyla yazmaya çalıştığım yazı ve şiirlerime yorum yapmak sûretiyle sağladığınız katkı için çok teşekkür ederim!


UFUK ERDEM
UFUK ERDEM

[email protected] · Makale sayısı: 248

Bu Yazıyı Paylaş