ŞİİR VE ŞÂİR: ŞİİR, ERKEĞE HAK AMA KADINA YASAKTIR! - 4
ŞİİR, ERKEĞE HAK AMA KADINA YASAKTIR! - 4
Teşbihte hatâ olmaz derler: Şâirin ilk nikâhını kendisi, sonrakini belediye kıyar!
Kadın ya da erkek şâirin ilk nikâhı, tüm gözlerden uzakta ve kayıt dışıdır.
Şâirin kayıt dışı olan ilk nikâhında şâir: Evlenecek tarafları, gönül defterine kendi elleriyle mürekkepsiz ya da silinmez mürekkepli kalemle çivi yazısı gibi kalıcı ama özenle kazıyarak yazmış; kalbi ile sormuş ve gönlü ile üç değil milyon def’â “evet, evet, evet!” cevâbı vermiş; Allâh’ın huzûrunda aklının, rûhunun, kalbinin ve meleklerin şâhitliğinde şeytanlardan habersiz şekilde şâir açısından “karâr-ı mutlak: Mutlak kararlı” ve Allah takdîri açısından sürprize açık “karâr-ı muallâk: Belirsiz karar” ile kıymıştır.
Onun içindir ki; hiçbir beşerî mahkeme karârı bu nikâhı bozamaz, nâkıs sayamaz, yok sayamaz, kalemi kıramaz, nikâh defteri ve cüzdânını yırtıp atamaz!
Bu kayıt dışı nikâhta şâir, eşine; “kalbin kalbi olan gönül”ünün tamâmını, eksiksiz şekilde peşin ve nakit “mehr-i muaccel: Peşin ödemeli mehir” olarak vermiştir.
Ama esas nikâh; şâir ilk sevdiği kadın ile ya da Allâh’ın takdîri gereği başka bir kadın ile evlenmişse, “göklerden gelen bir karâr” ile meleklerin şâhitliğinde Levh-i Mahfuz’da “karâr-ı mutlak” ile ve tek “evet!” ile kıyılmıştır.
Bu nikâhta: Yeryüzündeki nikâh mêmûru ve insan şâhitlere, ancak masada figüran ya da dekor olarak yer almak düşer; bilmem kaç gram altın, yat ve katlar ancak o zaman muaccel ya da “müeccel mehir: Ödeme zamânı ertelenmiş mehir”e konu olur!
Şâirin eşi dul kalabilir; ama, hiçbir şâir bekâr ve dul kalmaz.
Şâire medenî durumunu sorduğunuzda, “bekârım!” ya da “dulum!” demesine ya da nüfus cüzdânında o şekilde yazmasına bakmayınız efendim!
İstisnâsız her şâir evlidir; “bekârım!” ya da “dulum!” sözü ve yazısı, sırrı perdelemek için söylenmiş ve yazılmış bir yalandır!
Çünkü; sevmeyen, gönlünde nikâh kıymayan, düğün ve derneğini de kendi içinde davullu zurnalı yapmayan şâir yoktur.
Şâirin sevdiği gerçekten ölse bile, o sevilen; “Sevdiğim ölmedi, yüreğimde yaşıyor!” avunması eşliğinde, şâir ölene kadar şâirin gönlünde yaşar!
Onun içindir ki, şâirler şiirlerini ölünceye kadar ilk günkü iştiyâk ile yazmış ve cesûr olanları da alenî şekilde okuyup durmuştur.
Şâirin kavuşması kutlanmazsa; geriye kalan tek şey, şâirin ayrılığa katlanmasıdır!
Şâirin çocukları ise apayrı bir konudur.
Eğer çocuklar şiirlerin babaları bekârken ve annelerinden başkaları için yazıldığını öğrendiyse: Meraklarını gidermek amacıyla, “adı neydi baba, neden ayrıldınız, o nasıl bir kadındı baba, hâlâ yaşıyor mu?” gibi, cevâp alamayacakları sorularını birkaç kez sorarlar.
Şâir için hiçbir zaman kapanmayan bu konu, meraklı birkaç soru sonrası oracıkta kapanıverir.
Şâirlerin çocukları, babalarının evlilik öncesi ya da sonrası yazdığı şiirlerin anneleri için yazıldığına eminseler: Hep bir ağızdan “vay beee, babam annemi ne kadar da çok seviyor!” ve “anne; ne kadar da şanslısın, keşke benim de böyle bir eşim olsa!” diye annesini tebrîk ederler.
Annelerine, “şiir yazdıran kadın!” olmanın gurûrunu yaşatıp onu mutlu ve mes’ût ederler.
Îzâh ettiğimiz gibi, şiir yazmak zâten “erkeğin görevi ve kadının ise utanma konusu” olduğundan; kız ve erkek çocukların “baba, ben de senin gibi bir eş olacağım, şiir yazacağım!” dediğine ise neredeyse hiç rastlanmaz.
Eğer çocuklar babalarının, anneleriyle evliyken annelerinden başkası için şiir yazdığı hissine kapılırlarsa, işler bir hayli karışır:
*Ânî fren yapan arabadaki yüklerin veyâ yolcuların hepsinin bir tarafa yığılması gibi hepsi de annelerinin yanında yer alır.
*“Hayırdır baba; bu ne ayak, bu ne perhiz bu ne lâhana turşusu?” bakış ve işmârıyla babalarını tâcîz ederler.
*“Anne, sen bu konuda amma sabırlısın, nasıl tahammül ediyorsun?” fıştaklamalarıyla annelerini kışkırtırlar.
Artık, o sâatten sonra şâirin kaderi kadının ellerindedir!
NOTLAR:
Yazarın Diğer Yazıları
- MAL BİLDİRİMİ: BENİMKİ TAMAM DA ONUN MALINI BEN NERDEN BİLEYİM? - 3
- MAL BİLDİRİMİ: BENİMKİ TAMAM DA ONUN MALINI BEN NERDEN BİLEYİM? - 2
- MAL BİLDİRİMİ: BENİMKİ TAMAM DA ONUN MALINI BEN NERDEN BİLEYİM? - 1
- HEY SEN, 431 MÜNDEMİÇ; AYAĞA KALK!
- KADINLAR HÂRİKALAŞTIKÇA, MECBÛREN NÛRÎLEŞEN ERKEKLER: TEŞHİR - 13
- KADINLAR HÂRİKALAŞTIKÇA, MECBÛREN NÛRÎLEŞEN ERKEKLER: TEŞHİR - 12
- KADINLAR HÂRİKALAŞTIKÇA, MECBÛREN NÛRÎLEŞEN ERKEKLER: TEŞHİR - 11
- AMA SENİNKİ DE DÜPEDÜZ FONGUN SAYILIR! - 3
Yorumlar
- Abdulmuttalip Arslan
ANNELERİN CENNETLE MÜJDELEYEN BİR MEDENİYET. ZATEN KADINA BÜTÜN GÜZELLİKLERİ BAHŞETMİŞ. ŞİİR DE BUNLARDAN BİR CÜZDÜR.
