Köşe Yazısı

ŞİİR VE ŞÂİR: ŞİİR, ERKEĞE HAK AMA KADINA YASAKTIR! - 1

UFUK ERDEM
UFUK ERDEM
521 4 dk 5

ŞİİR, ERKEĞE HAK AMA KADINA YASAKTIR! - 1


Şiiri sâdece, doğmamış insan ya da ölmüş insanlar yazamaz.

Bir insan diri olduğu hâlde şiir yazmıyorsa, “yürüyen ölü” demektir. Hâl böyle olunca, bütün diri insanlar şiir yazmalıdır.

Cesur şâirin cinsiyeti ve medenî hâli; hayli bâriz ve ciddî bir “fırsat” ya da önemli ve ağır bir “mes’ele”dir.

Bir erkek şiir yazmaya başladıysa, karşısında kaprisli ve duyarsız bir kadın; bir kadın şiir yazmaya başladıysa, karşısında kör ya da korkak bir erkek vardır.

Bir kadın mûtedil, mutî ve mülâyim ve bir erkek gözü gören olduğu hâlde her ikisi de şiir yazmaya başladıysa; törelenmişler, gelenek ve törelerin kurbânı olmuşlar demektir.

Eğer bir insan cesur şâir ise, ilerleyen bölümde îzâh edeceğim üzere; belki göreceli bekâr ya da dul, ama mutlakâ evli bir erkektir!

 

Gelenekselleşmiş ve kanıksanmış hâliyle, medenî hâli ne olursa olsun; şiir yazmak zâten erkekliğin şânındandır ve şiir yazması cem’iyet tarafından onaylanmıştır. O yüzden erkek şâir; kalemini dilediği gibi oynatır, bonus olarak da cem’iyetten takdir ve iltifat görür.

 

Hattâ erkek eğer şiir yazmıyorsa, erkeğin “ruhsuz adam = odun herif” suçlamasına uğrama ihtimâli de bulunmaktadır.

Belki de kocasını târîf eden bir kadın, “odun herifin teki!” demenin yaratacağı riski bertarâf etmek için ironi olarak kocası için “o, evimin direği!” derken; gerçekte kocasının anlayış, nezâket ve kültürel yapısının “îmâ ve işmarla” daha iyi anlaşılması için, direğin ana maddesi olan oduna îmâda bulunarak “aslında o, odunun teki!” demektedir!

Onun içindir ki; bir erkek için şiir yazmak, tercîh olmaktan çıkmış ve bir zorunluluk hâline gelmiştir.

Bu zorunluluk hissi nedeniyledir ki: Her erkek, adamdan sayılmamaktan daha çok hiç değilse “odundan sayılmamak için” olsun; kendini, şiir yazmak ve gerekirse diz çökerek sunmak zorunda hisseder!

Bu yüzden: İstisnâsız hepsinin de kâğıt ve mısrâlarında erkeklerin parmak izinin olduğu; buruşturulup ortaya atılmış, yakılmış ya da defter sayfaları arasında kalmış, saçma sapan ve komik binlerce şiir vardır.

Erkek şâir, utanma devresini geçince; eve girerken rastgele çıkarttığı ayakkabı, sepete attığı anahtar, sehpâya fırlattığı cüzdan ve sigara paketi, .. gibi uluorta, daha rahat ve large bir vaziyette şiirler yazmaya başlar.

Erkeğin şâirleşmesinin önünün açık olmasına karşılık, gelenekselleşmiş ve kanıksanmış hâliyle; medenî hâli ne olursa olsun, şiir yazmak kadın için netâmeli bir konudur.

Kadının, bilindik anlamda şiir yazması cem’iyet tarafından onaylanmamıştır.

O yüzden, kadın şâir; kırmızı başlıklı kız, minik kelebek ve minik kurbağa, karga ile tilki, börtü böcek, önemli gün ve haftalar, .. vb. konulara benzer konuların dışında kalemini dilediği gibi oynatamaz. Bunların dışına çıkması hâlinde, bonus olarak cem’iyetten tekdir ve îkaz görür.

 

Bir kadın eğer bilindik anlamda şiir yazıyorsa; kadının, en hafîf ihtimalle edepsizlik / utanmazlık ve en ağır hâliyle “iffetsiz kadın” suçlamasına uğrama ihtimâli de bulunmaktadır.

Onun içindir ki: Şiir yazmak bir kadın için, ekmek ve su gibi bir ihtiyâç iken; yazdığı şiiri saklamak, tercîh olmaktan çıkmış ve bir zorunluluk hâline gelmiştir.

Bu zorunluluk hissi nedeniyledir ki: İstisnâsız hepsinin de kâğıt ve mısrâlarında kadınların parmak izinin olduğu; buruşturulmadan yakılmış ya da defter sayfaları arasında kalmış, belki saçma sapan ve komik ama duygulu binlerce şiir vardır.

Kadın şâir; erkek şâirin aksine, utanma devresini hiçbir zaman geçemez.

 

Onun içindir ki, hasbelkader bir kadın şiir yazdıysa:

 

     -->Şiirinde ya börtü böcekten veyâ önemli gün ve haftalar, ..dan bahsetmek,

 

     -->Ya da şiirini, ince tığ ile işlenmiş kanaviçeli ve dantelli kumaş ile örtülmüş altın kaplamalı sandukada “kalbinde < gönlünde” muhâfaza altına alınmış mukaddes bir kitap gibi, üzeri sakız beyâzı veyâ gül kurusu renkli ve mutlakâ iğne oyalı tülbentle = duygularla sarılmış şekilde saklamak

 

Zorundadır.

Bu durum bugüne kadar böyle olagelmiştir ve böyle de sürüp gidecektir.

Not: Bu konu 4 bölüm hâlinde devam edecektir. Diğer bölümleri de okumanızdan memnun oluruz!

UFUK ERDEM
UFUK ERDEM

[email protected] · Makale sayısı: 248

Yazarın Diğer Yazıları

Yorumlar

UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.

  • İ. doğan

    Yüreğine sağlık kardeşim ........

  • Hüsnü ziya Taşdemir

    Yorum için diğer yazılarını da bekleyeceğim

  • Necmi çelik

    Şairim şiirin sesini ayak seslerinden tanırım. Nerde bir köy türküsü duysam şairliğimden utanırım

  • Altuntaş H.

    Biz okumayı sevmeyen bir toplum olarak yorumlama ve değerlendirmede zorlandım

  • Hakan dalgaç

    Yüreğinize sağlık çok güzel yorumlamışsınız.

Bu Yazıyı Paylaş