ŞİİR VE ŞÂİR: ŞÂİRİ KİMSE BEKLEMEZ VE ŞİİRİ KİMSE İSTEMEZ!
ŞİİR VE ŞÂİR: ŞÂİRİ KİMSE BEKLEMEZ VE ŞİİRİ KİMSE İSTEMEZ!
Şâir ve şiirin; ruhsal, sosyal ve ekonomik hayatta hiçbir önemi yoktur.
Her anne ve baba “oğlum / kızım büyüyünce doktor, mühendis, öğretmen, .. olacak teyzesi / amcası!” diye arkadaş ve akrabâlarına övünür ve çocuğunu motive eder.
Ama hiçbir anne ve baba, “oğlum / kızım büyüyünce şâir olacak teyzesi / amcası!” demez.
Bütün kızlar; kırmızı gül ister, beyaz gelinlik ile sarı panjurlu ev hayâl eder ve beyâz atlı prens bekler.
Ama hiçbir kız; kıyâmete kadar bâki kalacak beyaz ruhlu şiir istemez, rengârenk panjurlu gönül hayâl etmez ve beyâz atlı şâir beklemez.
Bütün kız istemelerde, kaliteli bir kutu çikolata ve en aranjmanlısından bir buket çiçek götürülür.
Büyük bir iştahla ve eller ovuşturularak tam altın, beşi bir yerde, Trabzon burması, Antep zinciri, Erzurum halkası, Çanakkale kemeri, Sakarya bilmem nesi istenir. Dâmât adayının yaptığı iş ve aylık kazandığı para sorulur.
Oğlan tarafının açıklamaları ve teklîfi kabûl edilmez ya da yetersiz görülürse, kız verilmez ve kız da dâmât adayını kabûl etmez.
Ama hiçbir kız evi: Kaliteli bir şiir kitâbı, her duyguya yer verilen bir buket şiir, beşi bir yerde kıt’a, tam beyit, bol mısrâlı Trabzon-Çanakkale-Antep-Sakarya şiiri istemez; dâmât adayına ayda kaç şiir yazdığını ya da okuduğunu; okuduğu şiirlerden ayda ne kadar ruh ve his kazandığını ve yazdığı şiirlerle kaç kişiye his ve ruh verdiğini sormaz.
Hiç şâir ruhlu olmamak ya da eksik ruhlu olmak önemsizdir.
Şâirin; şiirden aldığı cânı, kıpkırmızı kanı ve bembeyaz duyguları gereksizdir.
Gökler ötesine giden "Burak’ın ikizi" olan rûhu, gökkuşağından daha fazla renge sâhip ve "Arş’a açılan panjurlu gönlü" kimsenin umûrunda değildir.
Daha ilk tanışan insanlar bile, çok elzemmiş gibi “kaç çocuğun var?” sorusunu sorar hâle gelirken, “kaç şiirin var?” diye kimse kimseye sormaz.
Birbirini hiç tanımayan insanlar, hiç çekinmeden birbirinden sigara ve âteş isterken; belki de tutuşturulacak gönlü olmadığından olsa gerek, hiç kimse, âteşin ocağı olan ve çıra gibi yanan şâirden bir satır olsun şiir istemez.
Önceden yüksek vasıflı işe alımlarda sorulurken; şimdi artık, orta zekâlı işlerde bile “kaç dil biliyorsun?” diye sorulur da kimse “kaç şiir biliyorsun?” diye sormaz.
Muhâtaba "yabancı dil" okuma, yazma ve anlama kâbiliyeti sorulurken; "gönül dili"ni okuma, anlama ve yazmayı bilip bilmediğini öğrenmek hiç de gerekli görülmez.
Şâirin ve şiirin, gönül pâzârından başka hiçbir pâzarda değeri yoktur.
Köle pâzârrında en çelimsizin, bitpâzârında en bitlinin, bi milyoncuda en kalitesizin, halk pâzârında en çürüğün, tuhâfiyecide en hışırın bile bir bedeli vardır.
Ama aynı satıcılara gidip “domatesin kilosu, kumaşın metresi, hurdanın tânesi kaç şiir?” diye sorsanız, yüzünüze aval aval bakar; “sana 5 şiir vereyim de bana 1 kilo domates ver!” deseniz, domatesten bir dilim bile vermez.
Az güçlü ile çok çelimsiz, az bitli ile çok bitli, az hışır ile çok hışır, az hurda ile çok hurda, az çürük ile çok çürük, .. takâsa sokulur da çok ve sağlam şiir ile tezgâhtaki az çürüğü, az hurdayı ve az hışırı bile olsun takâsa kimse yanaşmaz!
Ya da şiirleri buket buket, deste deste ve demet demet tezgâha dizip “gel vatandaş geeeel; ne alırsan bedâvâ, tatması bedâvâ, beğenmezsen de bedâvâ!” diye bağırsan bile kimse almaz ve kimse tatmaz.
Bir Türk büyüğünün dediği gibi:
Ancak parası olan ve nefes alan değil; ancak sol yanı olan şiiri anlar, şiire ihtiyaç duyar, şiiri ister ve şiire değerini verir!
NOTLAR:
Yazarın Diğer Yazıları
- MAL BİLDİRİMİ: BENİMKİ TAMAM DA ONUN MALINI BEN NERDEN BİLEYİM? - 3
- MAL BİLDİRİMİ: BENİMKİ TAMAM DA ONUN MALINI BEN NERDEN BİLEYİM? - 2
- MAL BİLDİRİMİ: BENİMKİ TAMAM DA ONUN MALINI BEN NERDEN BİLEYİM? - 1
- HEY SEN, 431 MÜNDEMİÇ; AYAĞA KALK!
- KADINLAR HÂRİKALAŞTIKÇA, MECBÛREN NÛRÎLEŞEN ERKEKLER: TEŞHİR - 13
- KADINLAR HÂRİKALAŞTIKÇA, MECBÛREN NÛRÎLEŞEN ERKEKLER: TEŞHİR - 12
- KADINLAR HÂRİKALAŞTIKÇA, MECBÛREN NÛRÎLEŞEN ERKEKLER: TEŞHİR - 11
- AMA SENİNKİ DE DÜPEDÜZ FONGUN SAYILIR! - 3
Yorumlar
- Mustafa Bayram
Yazı çok güzel hoşuma gitti ama şiirin kıymetini aşıklar anlar acı çeken bilir şimdiki günümüzde şiir karın doyurmaz derler . Onu bilen anlar değer verir.
- Suleyman GOKCE
tebrikler
