Köşe Yazısı

SARI SAÇLI VE KARA BAHTLI KIZ: MİHRİBAN - 5

UFUK ERDEM
UFUK ERDEM
78 4 dk 0

SARI SAÇLI VE KARA BAHTLI KIZ: MİHRİBAN - 5

Görüldüğü üzere, Mihriban’da görülen söz konusu negatif nitelikleri taşıyan bir tip delicesine sevmeyi bırakın hiç sevilmeyeceğinden; Mihriban da delicesine sevildiğinden, ortada “hak edilmeyen, hakîkate aykırı ve âdetâ iftirâ niteliğinde suçlayıcı” bir tutum bulunmaktadır.

Bu durumda; taraflar arasında “karşılıklı aşk” olmadığı gibi, unutulacak bir şey de yoktur ve yolun sonu tâ baştan görünmektedir aslında.

Karakoç’u kendisine sırılsıklam âşık eden ve “unutma suçuna yönelik ithâma neden olacak hiçbir fiili olmayan” Mihribân’ın, Karakoç’u unuttuğuna dâir bir tâne bile delil bulunmamaktadır.

Bilâkis, tam aksine Mihriban:

Saçlarının asıl rengini beğenmeyip başka rengi yakıştıran, kendisine başkaları tarafından zorla bağlanmış olan, kendisini hile yapıp gitmek ve ortada bırakmakla suçlayan ve istediği kız verilmeyince “unutalım!” deyip kenâra çekilen Karakoç’a; utanmayı bir kenâra bırakıp “unutmak kolay mı?” diyecek kadar utangaç kelimelerle “kaçır beni Abdurrahim!” subliminal mesajını bir mektupla göndermiştir de Abdurrahim anlamamıştır.

Buna karşılık Karakoç:

Mihribân’a, oğlu kızı olduğunda ve araya seneler girdiğinde kendisini unutacağı suçlamasında bulunmak sûretiyle; pot üstüne pot kırmaya, hatâ üstüne hatâ yapmaya ve aşkın üstüne tüy dikmeye devâm etmiştir.

Ne acıdır ki, Abdurrahim Karakoç: Hiç de âdil olmayan, denk duygu ve kanâatten uzak ve bencillik dolu söz konusu şiirleri yakıp ve kitaplarından çıkartıp “ben ettim, siz etmeyin!” şeklinde tövbe istiğfarda da bulunmamıştır.

Karakoç, aklına gelen her şey üstüne müthiş duygulu ve vurgulu şiirler yazma becerisinin olmasına rağmen; artık geri döndürülemez şekilde dile düşmüş olan bu Mihriban şiirlerini aşan, nâkıs ve yok hükmüne düşüren “nasuh tövbesi” niyetine tövbekâr ve “sehiv secdesi” niyetine özür dileyen bir aşk şiiri yazıp da eşi Pâkize Hanım’a maal’esef ithâf etmemiştir. (Varsa, affola!)

 

Hâlbuki, bir kuple örnek vermek gerekirse: Bu kadar sevdâlı olup da Mihribân’a kavuşamayan ben olsaydım ve bu tek taraflı duygumu ifâde etmek isteseydim, söylemesi ayıp ama meselâ şöyle derdim:

Kumral saçlarına deli gönlümü,

Bağlamışım, çözemezler Mihriban!

Ayrılıktan zor belleme ölümü,

Görmeyince sezemezler Mihriban!

Derdim.

Ayrıca, Mihriban’daki tutkuyu da kendi tutkuma denk görür ve yine söylemesi ayıp ama şöyle derdim:

Unutmak yakışmaz bize,

Unutmayız Mihribân’ım!

Karışsak da oğlan kıza,

Unutmayız Mihribân’ım!

Zaman erir kelep kelep,

Meyve dalında kalmaz hep,

Unutturmaz hiçbir sebep,

Unutmayız Mihribân’ım!

Der ve diğer mısrâların maksat ve fiillerini buna uygun şekilde devâm ettirirdim.

  

Böyle bir aşk gerçekten var mıydı; varsa, bu aşk neden böyle bitti; mutlu son ile bitemez miydi: Bitemezdi.

 

Aşkın mutlu sonla bitmemesi için, kız ve oğlan ile kız ve oğlan evine âit ortada birçok sebep bulunmaktadır:

A)-Karakoç’taki söz konusu eksik ve kusurları Mihribân’ın gözünün görmediği zamanlarda; kız ilk istendiğinde, kız evi “kızımız henüz küçük!” deyip konuyu kapatmıştır.

Çünkü; âilelerin kültürel yapıları ve ekonomik kaynaklarıyla, kız ve oğlanın güzellikleri ve yaşları denk değildir.

Kızlarının güzelliğine mukâbil, haklı olarak karşısında yakışıklı ve zengin bir dâmât adayı bekleyen kız evinin karşısına; kara kuru, zayıf ve kamudan aldığı sınırlı bir maaş ile geçinmeye çalışan bir mêmur çıkmıştır.

Hâlbuki, bir kız için 16-17 yaş; o günkü toplumsal görgüde neredeyse âdetâ evde kalmış “kız kurusu” sayılma yaşının başlangıç seviyesidir.

İlk kız istemede kızın yaşı gerçekten, o zaman evlilik için oldukça normal sayılan 16-17 yaşın da çok altında olmalı ki: Kızın küçüklüğü, oğlan evi tarafından mâkul kabûl edilmiş; “hadi cânım Allâh’ını seversen, selvi gibi kız işte; yaşı da geldi çoktan, hadi hadi, hayırlı olsun!” denilip ısrâr edilmemiş ve hayırlaşılmadan geri dönülmüştür.

Aslında olaya yaş denkliği açısından baktığımızda; kız evi “kızımız henüz küçük!” derken; “kızımız, 28 yaşındaki biri için çok küçük!” ya da “28 yaşındaki oğlunuz, 17 yaşındaki kızımız için çok büyük!” demek istemiştir.

Esâsında ortada; güzel kız çirkin oğlan, zengin kız fakir oğlan mes'elesi vardır!

( D e v â m  E d e c e k )



NOTLAR:


   *2025 yılı Eylül ayında yayınlanması plânlanan kitaplar, teknik ve hukûkî hazırlığın tamamlanamamış olması nedeniyle ertelenmiştir. Yayına hâzır hâle gelindiğinde buradan tekrar anons edilecektir.


    *"Sanat, Hak ve halk içindir!" düstûruyla yazmaya çalıştığım yazı ve şiirlerime yorum yapmak sûretiyle sağladığınız katkı için çok teşekkür ederim!
UFUK ERDEM
UFUK ERDEM

[email protected] · Makale sayısı: 248

Bu Yazıyı Paylaş