SAY BENİ! - 1
Eğer söylemesi olmazsa ayıp,
Yüce Mevlâ beni adamdan sayıp,
Sırrını gönderdi içime koyup;
İster zarfa ister pula say beni!
Gözümde değil kalbimde büyüttüm,
“İllâ da sen!” diye kapında yattım,
“Bir değer ver!” diye pazarda sattım,
İster cevher ister pula say beni!
Bir yer ver bana ulu dîvânında,
Bir tebessüm et her günün sonunda,
Bir ömür öylece kalsam yanında,
İster şâha ister kula say beni!
Gidersen, inan ki o ân ölürüm!
O kara gözleri nerde bulurum?
El üstü değil de yerde olurum,
İster halı ister çula say beni!
SAY BENİ! - 2
Bir lâhza yeter ömür şeridinde,
İster çağa ister yıla say beni!
Bir yer ver bana dış ya da içinde,
İster kalbe ister kıla say beni!
Cân atarım olmak için bahçende,
İster çalı ister güle say beni!
Ya da gülüm, yer ver sen bir parçanda,
İster köke ister dala say beni!
Yanarım ellere yâr olduğunda,
İster kora ister küle say beni!
İnan, ayrılmam senden o düğünde,
İster duvak ister tüle say beni!
NOT:
"Sanat, Hak ve halk içindir!" düstûruyla yazmaya çalıştığım yazı ve şiirlerime yorum yapmak sûretiyle sağladığınız katkı için çok teşekkür ederim!