DEİZM VE ATEİZMİN SAHTEKÂRLIĞI (3)
Deizm; evreni yaratan ancak sonrasında onun işleyişine karışmayan bir Tanrı anlayışını savunan, vahyi ve organize dinleri reddeden felsefi bir akımdır. Bu akımın temel özellikleri Tanrı'nın evrene müdahalesizliği, akıl ve bilimin önceliği ile vahiy ve peygamber reddi olarak özetlenebilir.
Ateizm, tanrı tanımazlık, yani Tanrı'nın veya doğaüstü varlıkların var olmadığını ya da bunlara inanılmadığını savunan felsefi görüştür. Bu görüşe sahip kişilere ateist denir. Tanrı Anlayışı: Tanrı'nın, tanrıların veya ilahi bir gücün var olmadığını veya kanıtlanamadığını savunur. Kanıt ve Akıl: Dinsel inançlar yerine bilimsel verileri, akıllı ve mantıksal kanıtları ön planda tutar. Din Karşıtlığı: Genellikle dinlerin dogmatik kurallarını ve kutsal kitaplardaki iddiaları reddeder.
Deizm ve Ateizm felsefe akımları aslında semavi dinlerden Yahudilik ve Hristiyanlığın kutsal kitapları olan Zebur, Tevrat ve İncil’deki ilahi dinî metinlerin tahrifi ve tahribi ile zaman içinde insan eliyle kelime, anlam veya yorum bakımından değiştirilmesi, bozulması ve aslından uzaklaştırılmasıdır. İslâm inancına ve dinî literatüre göre, daha önce gönderilen kutsal metinlerin asil ve saf hallerinin korunamayarak eksiltilmesi, ekleme yapılması veya yanlış yorumlanması, Eski metinlerin elle kopyalanması sırasında yapılan hatalar veya kasıtlı kelime ekleyip çıkarma işlemleri. Anlam bozulmaları: Metnin lafzı yerinde dursa bile, felsefi yaklaşımlarla asıl amacından saptırılarak yanlış anlamlara gelecek şekilde yorumlanması. Beşeri Müdahaleler: Siyasi çıkarlar, dönemsel baskılar veya insan arzu ve isteklerinin dinî kurallara karıştırılması ve felsefi akımlar ile kirli amaçlara ulaşılmıştır.
Deizm: Tanrı'nın varlığını kabul eder, ancak dinleri ve Tanrı'nın evrene karışmadığını savunurken Ateizm; tanrı tanımazlık, yani Tanrı'nın veya doğaüstü varlıkların var olmadığını ya da bunlara inanılmadığını savunan felsefi görüştür. Diğer bir felsefi akım gibi ortaya atılan “Agnostisizm” (Bilinmezcilik): Tanrı'nın varlığının ya da yokluğunun bilinemeyeceğini öne sürer. Deizm, Ateizm ve Agnostisizm gibi felsefi akımların ortak noktası; Sapkın davranışlardır,” sapkın; doğru yoldan, inançtan, geleneklerden ya da genel kabul gören toplumsal normlardan ayrılmış kimse demektir. “ Genellikle ahlaki, dini veya davranışsal olarak normal dışı veya anormal görülen durumları tanımlamak için kullanılır. Toplumun ortak kurallarına, törelerine veya genel ahlak anlayışına uymayan tavır sergileyen kişidir. Dini Bağlam; Hak dinin veya ana akım inancın temel öğretilerinden sapan, batıl veya yanlış inançlara yönelen kimse. Psikolojik/Tıbbi Bağlam: Alışılmışın dışında cinsel dürtü, fantezi veya davranışlar barındıran durumları (parafili) içinde yaşayan kimsedir.
Felsefe; Varlık, bilgi, gerçek, adalet ve anlam gibi temel kavramları akıl yoluyla irdeleyen, dogmatik kabulleri sorgulayan ve kesin sonuçlar yerine sürekli bir soru dinamizmi sunan sistematik bir düşünce etkinliğidir. Felsefe; sorgulamayı ve olayları derinlemesine anlamlandırmayı öğretir. Hayatı ve dünyayı olduğu gibi kabul etmek yerine, "neden" ve "nasıl" diye sorarak akıl yürütmemizi, her şeyi doğrudan kabul etmez, hayatı, varlığı, bilgiyi ve ahlakı akıl yoluyla sorgulama ve anlama çabası gütmektir.
Felsefede idol, insan zihnini bulandıran, gerçeğe ve doğru bilgiye ulaşmayı engelleyen önyargılar, yanılsamalar ve yanlış inançlardır. Bu kavram felsefeye, özellikle modern bilim felsefesinin kurucularından olan İngiliz filozof Francis Bacon tarafından kazandırılmıştır. Francis Bacon'a göre zihnin doğayı doğru anlamasını önleyen dört çeşit idol tanımlar (İdol: Zihin Putları) 1-Soy İdolleri; “İnsan doğasından ve ortak özelliklerimizden kaynaklanan yanılgılardır. Dünyayı kendi algı sınırımıza göre değerlendirme eğilimidir. 2-Mağara İdolleri; Bireyin kişisel özelliklerinden, yetişme tarzından, eğitiminden ve alışkanlıklarından doğan önyargılardır. Her insan dünyayı kendi "mağarasından" görür. 3-Çarşı / Pazar İdolleri: İnsanların birbiriyle iletişim kurarken kullandığı dil ve sözcüklerden kaynaklanan kafa karışıklıklarıdır. Yanlış veya soyut kelimelerle gerçeği örter. 4-Tiyatro İdolleri: Eski felsefe sistemlerinden ve yanlış otorite inançlarından (dogmalardan) gelen, sahnelenen bir oyunu gerçeğe benzetme yanılgısıdır.
Felsefi akımların “felsefi idol” tanımlarında olduğu gibi insanlık tarihinde dini ve milli konuları ve varlık, bilgi, gerçek, adalet ve anlam gibi temel kavramları akıl yoluyla irdeleyen, dogmatik kabulleri sorgulayan ve kesin sonuçlar yerine sürekli bir soru dinamizmi sunan sistematik bir düşünce etkinliği olup, felsefi akımlar; deizm ve ateizme hizmet ettiği, ‘Yahudilik, Hristiyanlık” gibi dinlerin kaynaklarına müdahale edip, gerçek dinin insanlığa sunacağı faydayı deformasyona uğratıp, başka yeni anlam/anlayış üretme çabalarında başarılı olduğunu, milli davranış ve sosyal yaşam anlayışında ise insanlığı duyarsız, ilgisiz, bananeci ve bana dokunmayan binyıl yaşasın vs. şeklinde insanlığa davranış özellikleri yüklemiş, kapitalizmin esiri, ezberi kültürü, ideolojik saplantıyı hayat tarzı haline getirmiş ve deizm ve ateizm ’in sebebi olmuştur.
tanım ve terimler kaynak internet
devam edecek