DEİZM VE ATEİZMİN SAHTEKÂRLIĞI (1)
Deizm, evreni yaratan ancak sonrasında onun işleyişine karışmayan bir Tanrı anlayışını savunan, vahyi ve organize dinleri reddeden felsefi bir akımdır. Bu akımın temel özellikleri Tanrı'nın evrene müdahalesiz ligi, akıl ve bilimin önceliği ile vahiy ve peygamber reddi olarak özetlenebilir.
Ateizm, tanrı tanımazlık, yani Tanrı'nın veya doğaüstü varlıkların var olmadığını ya da bunlara inanılmadığını savunan felsefi görüştür.
Deizm felsefesi dinleri reddeder: Peygamberler, kutsal kitaplar (vahiy), mucizeler ve dini kurumları kabul etmez. Deizm felsefesine inanan sahtekârlar; tanrının varlığını sözde kabul ederek tanrının elle tutulur gözle görülür kitabına, peygamberlerine inanmaması, gerçekte tanrının varlığına inanmadıklarının beyanıdır. İnsanlığın doğumundan ölümüne kadar dünyada neyi ne şekilde yaparsa, sağlıklı ve insanlığa faydalı birey olmanın, evrenin ve doğanın sunduğu faydalardan yararlanma yolu ve kuralları ile aklın düşünme fonksiyonu ile dinin kaynağı kutsal kitabı okuyup evrenin ve doğanın sunduğu faydadan yararlanma, doğal afetlerden korunma usul ve esaslarını anlaması açısından Allah’ın vahilerinin yer aldığı “kutsal kitabını” ve kutsal kitabı tebliğ amacı ile peygamberlerini göndermiş olması, göndermesi anlaşılır gerçekliktir.
İlahi kelam olarak Peygamberlere indirilen Zebur (Hz. Davut, kavmi; İsrailoğulları), “Hz. Davud'a indirilen orijinal ve tek başına ilahi nüsha kaybolmuştur” Tevrat (Hz. Musa , kavmi; İsrailoğulları-Yahudilik) “Peygamberlere İftiralar: Hz. Musa'nın kardeşi Hz. Harun'un buzağı putunu yapması veya büyük peygamberlerin (Hz. Süleyman gibi) ömrünün sonunda puta taptığının yazılması, peygamber inancıyla çelişir. Tarihsel Kopukluklar: Hz. Musa'nın ölümünün ve mezarının yerinin anlatıldığı bölümler gibi, Musa'dan çok sonra gerçekleşen olayların Tevrat içinde yer alması metnin sonradan düzenlendiğini gösteren deliller arasında sayılır. Kayıp Nüshalar: Tarihte Babil sürgünü gibi büyük yıkımlarda asıl sandukanın ve metinlerin kaybolduğu, yüzyıllar sonra hafızadan yeniden kaleme alındığı tarihi olarak bilinir” ve İncil; (Hz. İsa kavmi; İsrailoğulları-hiristiyanlık) “Mevcut dört ayrı İncil (Matta, Markos, Luka, Yuhanna) arasında Hz. İsa'nın soy kütüğü, doğum tarihleri ve çarmıha geriliş detayları gibi konularda farklılıklar ve tenakuzlar bulunması. Orijinal Nüshanın Kaybı: Hz. İsa'ya indirilen ilk ve tek orijinal İncil nüshasının günümüze ulaşmamış olması, yazma eserlerin onun ölümünden yıllar sonra farklı havariler/kişiler tarafından kaleme alınması. “peygamberinin vefatından sonra İslam inancına göre Tevrat ve İncil'in asıl metinleri tahrif edilmiş (değiştirilmiş, kelimelerin yerleri oynatılmış veya yanlış yorumlanmıştır), bunu belirten başlıca ayetler Bakara Suresi 79. ayet, "Elleriyle kitap yazıp sonra onu az bir pahaya satmak için 'Bu Allah katındandır' diyenlerin vay haline! Elleriyle yazdıklarından ötürü vay haline onların! Kazandıklarından ötürü vay haline onların!", Bakara Suresi 75. ayet "Şimdi onların size inanacaklarını mı umuyorsunuz? Oysa onlardan bir grup, Allah’ın kelamını işitip akıl erdirdikten sonra, bile bile onu tahrif ediyorlardı (değiştiriyorlardı)." ve Al-i İmran Suresi 78. Ayet "Onlardan bir grup vardır ki, kitaptan olmadığını sandığınız hâlde o kitaptan zannedesiniz diye dillerini kitapla eğip bükerler (kelimeleri saptırırlar). 'O, Allah katındandır' derler; oysa o Allah katından değildir. Bile bile Allah’a karşı yalan söylerler." Maide Suresi, 13. Ayet "Sözleşmelerini bozmaları sebebi onları lanetledik ve kalplerini katılaştırdık. Onlar kelimeleri yerlerinden kaydırıp saptırırlar (anlamlarını ve yerlerini değiştirirler)" şeklindedir. insanlığın sözde felsefi akımları, sözde düşünür ve/veya dinden beslenen insan müsveddesi mahluklar eliyle asılları değişikliğe uğratıldığından YARATICI/YARATAN; son kitap KUR’AN ve Son Peygamber Hz. Muhammet sav. insanlığa göndermiştir.
İslam dininin Kitabı Kur'an-ı Kerim'in temel özellikleri; ilahi kelam olması, evrenselliği ve hiç bozulmadan günümüze gelmesidir. İslam'ın son kutsal kitabı olan Kur'an, insanlara doğru yolu gösteren bir rehberdir. Temel Nitelikleri ilahi Kaynak: Allah tarafından Cebrail aracılığıyla Hz. Muhammed'e s.a.v. indirilmiştir. Korunmuşluk: Hiçbir değişikliğe uğramadan ilk günkü haliyle günümüze ulaşmıştır ve kıyamete kadar korunacaktır. Evrensellik: Sadece bir döneme veya o zamanki Arap toplumuna değil, tüm insanlığa gönderilmiştir. Peyderpey İndirilme: Toplu halde değil, 23 yılda olaylara göre parça parça (ayet ve sureler halinde) indirilmiştir. Rehberlik ve Amaçları Doğruyu Gösterme: İnsanları iyiye, güzele ve doğruya yönlendirir. Kötülükten Sakındırma: Zararlı ve yanlış davranışlardan uzak durmayı öğütler. Akıl Yürütme: İnsanları düşünmeye, araştırmaya ve aklını kullanmaya davet eder. Açıklayıcılık: Hayat için gerekli inanç, ibadet, ahlak ve helal-haram ölçülerini bildirir.
Peygamber, Allah'ın buyruklarını insanlara ileten elçidir. Temel görevleri tebliğ, tebyin ve temsil etmektir. Tebliğ: Allah'tan gelen vahyi ve emirleri hiç değiştirmeden insanlara eksiksiz duyurmak. Tebyin: İlahî mesajın ve ayetlerin anlaşılmayan yerlerini açıklamak, dinin kurallarını öğretmek. Temsil: Anlattığı ve öğrettiği güzellikleri kendi hayatında uygulayarak insanlara örnek olmak. Müjdeleme ve Uyarma: İyi işler yapanları cennetle müjdelemek, kötü yoldakileri ise cehennemle uyarmak.
tanım ve terimler kaynak internet
Devam edecek