ŞİİR (Kadın)
KADIN
Hayvanları yedirip, temizliğini yapan,
Kahvaltı hazırlığı için, mutfağa koşan,
Sütü yağı kaymağı mis gibi kokan,
Anadolu kadınıdır, benim anam.
Her sabah gün doğuşunda kalkan,
Çayı demleyip, yemek masasını donatan,
İşine yetişebilmek için koşuşturan,
Şehir kadınıdır, benim anam.
Köylüsü şehirlisi ne fark eder, ananın,
Hepsi vazgeçilmezidir yaşamın,
İnsanlığın kapıldığı kara sevdanın,
Mihenk taşıdır KADIN, bütün hayatın.
Yazarın Diğer Yazıları
- SÖZÜN ÖZÜ (DEİZM VE ATEİZMİN SAHTEKÂRLIĞI (4))
- SÖZÜN ÖZÜ (DEİZM VE ATEİZMİN SAHTEKÂRLIĞI (3))
- SÖZÜN ÖZÜ (DEİZM VE ATEİZMİN SAHTEKÂRLIĞI (2))
- SÖZÜN ÖZÜ (DEİZM VE ATEİZMİN SAHTEKÂRLIĞI (1))
- SÖZÜN ÖZÜ (BATI DÜNYASI ve TÜRKİYE’DEKİ ÇALIŞMA HAYATI/ÜCRETLER (2))
- SÖZÜN ÖZÜ (BATI DÜNYASI ve TÜRKİYE’DEKİ ÇALIŞMA HAYATI/ÜCRETLER (1))
- SÖZÜN ÖZÜ (YOZLAŞMA ve GELECEK )
- SÖZÜN ÖZÜ (DÖVİZ KURUNUN YÜKSELİŞ HİKÂYESİ (3))
