ŞİİR (Gönül)
GÖNÜL
Yüksek dağın karı beyazdır beyaz,
Sabah erken vakit havası ayaz,
Gün ortasında hava ısınır biraz,
Akşam vakti her yer turkuaz.
Ben yüksek dağım, dağda ben’im biraz,
Sabah vakti üşütür beni ayaz,
Günün güneşi bakılamayacak kadar beyaz,
Akşam vakti her yer turkuaz.
İçimdeki fırtına ne yapsam durmaz,
Çay, kahve iç semde içim ısınmaz,
Dünyanın çilekeşiyim hatırım sorulmaz,
Ayar derki; her şeye rağmen gönül kırılmaz.
Yazarın Diğer Yazıları
- SÖZÜN ÖZÜ (DEİZM VE ATEİZMİN SAHTEKÂRLIĞI (4))
- SÖZÜN ÖZÜ (DEİZM VE ATEİZMİN SAHTEKÂRLIĞI (3))
- SÖZÜN ÖZÜ (DEİZM VE ATEİZMİN SAHTEKÂRLIĞI (2))
- SÖZÜN ÖZÜ (DEİZM VE ATEİZMİN SAHTEKÂRLIĞI (1))
- SÖZÜN ÖZÜ (BATI DÜNYASI ve TÜRKİYE’DEKİ ÇALIŞMA HAYATI/ÜCRETLER (2))
- SÖZÜN ÖZÜ (BATI DÜNYASI ve TÜRKİYE’DEKİ ÇALIŞMA HAYATI/ÜCRETLER (1))
- SÖZÜN ÖZÜ (YOZLAŞMA ve GELECEK )
- SÖZÜN ÖZÜ (DÖVİZ KURUNUN YÜKSELİŞ HİKÂYESİ (3))
