ŞİİR (BAKARKÖR )
Hayatın içinden
BAKARKÖR
Hayvan; yavrusunu karşılıksız beslemekte,
Her türlü tehlikeye karşı göğüs germekte,
Yavru; anasına sarılıp öpüp sevmekte,
İnsanoğlu bu ahenk i bakarkör izlemekte.
Can canan, hayvanları sevmekte,
İnsan sevgisi ise, çıkmış gurbete,
Baba olmuş peder, anne ise valide,
Aileler bir bir sürükleniyor felakete.
Yaprak dökümü başlar, sonbahar geldiğinde,
Soğuk olur kar yağar kış mevsiminde,
Yaz’ın geleceğini anlarsın ilkbahar şenliğinde,
Bu ahengi düşünmezsen, yıkım olur hanende.
Dünyaya geldik gideceğiz elbette,
Hoşseda bırakmak isteriz bu nöbette,
Sevgi saygı hoşgörü kalmamış ki yürekte,
Ayar derki; mutluluk aranır olmuş kadehte.
Yazarın Diğer Yazıları
- SÖZÜN ÖZÜ (DEİZM VE ATEİZMİN SAHTEKÂRLIĞI (4))
- SÖZÜN ÖZÜ (DEİZM VE ATEİZMİN SAHTEKÂRLIĞI (3))
- SÖZÜN ÖZÜ (DEİZM VE ATEİZMİN SAHTEKÂRLIĞI (2))
- SÖZÜN ÖZÜ (DEİZM VE ATEİZMİN SAHTEKÂRLIĞI (1))
- SÖZÜN ÖZÜ (BATI DÜNYASI ve TÜRKİYE’DEKİ ÇALIŞMA HAYATI/ÜCRETLER (2))
- SÖZÜN ÖZÜ (BATI DÜNYASI ve TÜRKİYE’DEKİ ÇALIŞMA HAYATI/ÜCRETLER (1))
- SÖZÜN ÖZÜ (YOZLAŞMA ve GELECEK )
- SÖZÜN ÖZÜ (DÖVİZ KURUNUN YÜKSELİŞ HİKÂYESİ (3))
