ÖNCE KENDİNİ TANI
Çevreni değil kendini mutlu et....
Herkese kendisini sevdirmek isteyen insanlardan biri değilim.
Tam aksine beni sevmeyen veya bana tepkisiz insanlar ilgimi çeker.
Çünkü zararsızdır o insanlar kendi yaptıkları işleri kendi hayatlarına bakarlar.
Kimselerle işi olmaz onların dolayısıyla bana zararları da olmaz.
Ama ne kadar bana yakın olmak isteyen beni seviyormuş gibi yapıp arkamdan iş çeviren kişiler varsa onlardan mesafeli uzak kalmışımdır.
Onlar anlamasa bile bana karşı ne duyguları olduğunu hep hissetmişimdir.
Bu bana zaman zaman insanlara karşı güvensizlik getirse de seçiciliğimi kalite arayışımı ortaya çıkartmıştır.
Ayrıca çok da eğleniyorum onları tanımlarken onların beni kandırdıklarını zannederken.
Küçük beyinli insanları sevmiyorum ufku açık bana yeni fikirler verebilecek yanında taşıdığına değecek zamanımı almadan bana çok şeyler katabilecek kişileri hayatıma alıyorum.
Varsın yalnızlığım artsın
İçlerinden alabildiğim üç beş kişi bile yetiyor bana çoğunlukta kendimle baş başa kalmak bile beni çok mutlu ediyorsa demek ki doğru yoldayım.
İnsanlar bunu malesef algılayamıyorlar işte, boş kalabalıklar içerisinde sanki çok sosyalmiş gibi takılmayı kendilerine farklı bir misyon kattıklarını düşünüp mutlularmış gibi yapmayı seçiyorlar.
Aslında yalnız kaldıklarında kendilerine dönerek samimi olarak bunu kendilerine sorabilirler ne katıp katmadıklarını orada göreceklerdir ki az insan ve öz insanın her zaman iyi kalite olduğunu.
Çevrenin kafa yorucu özelliği vardır beyni çökertir çabuk yıpratır adamı.
Başkalarında kendini kanıtlamak değil, kendinde kendini bulmaktır her zaman hayat....
Sevgiyle kalın
Emel Araz
