İnsanlar Neden Kalabalıkların İçinde Yalnızlaşırki?”
Hepimiz aynı sokaklarda yürüyoruz, aynı kafelerde oturuyoruz, aynı masalarda konuşuyoruz. Telefonlarımız hiç susmuyor, sosyal medyada yüzlerce insanla bağlantımız var.
Peki neden bütün bu kalabalığın içinde kendimizi hâlâ yalnız hissedebiliyoruz?
Belki de sorun yalnızlıkta değil. Belki de artık birbirimizi gerçekten dinlemiyoruz.
Bir insanın yanında olmakla, onunla gerçekten aynı dünyada buluşmak aynı şey değil.
Eskiden kapılar daha kolay çalınırdı. Bir fincan kahve bahanesi vardı. Uzun sohbetlerin, hal hatır sormanın, “Nasılsın?” deyip gerçekten cevabını beklemenin bir anlamı vardı.
Şimdi ise çoğu zaman “Nasılsın?” sorusunun cevabını bile beklemeden telefonumuza dönüyoruz…
Beraberken bile birbirimizi dinlemiyoruz.
Eski komşuluklar ise hiç kalmadı.
Malesef bugünün yalnızlığına dönüştü sosyal medya kalabalığı o kadar çok zamanımızı aldı ki , insanın insana iyi gelmesinin ne anlama geldiğini ,gerçek dostlukların ne olduğunu unuttuk.
Artık hatırlamamızın zamanı gelmedimi?
“Belki de ihtiyacımız olan daha fazla insan yerine, anlaşabileceğimiz birkaç insanla daha gerçek bağlar kurabilmek ve yol alabilmek.
Sevgiler.....
Emel Araz