İÇİMİZDEKİ BOŞLUK

 Hayatımızda önce ruh sağlığını iyileştirmek gerek .
Anlam veremediğimiz içimizdeki boşluğu nasıl düzeltebiliriz?
Her insan bilmeden travmalar yaşar kendi hikayesinde. Bedeninde ve geçmişinde yaşadığı olup bitenleri anlaması zaman alsada.
Doğduğu andan itibaren geçirdiği evreleri anlayamaz.
Ta ki sorgulamalar başlayana kadar.
Önce içimizdeki çocuğu görmemiz, tanımamız onu büyütürken bizden beklediği eksik kalan sevgiyi tamamlamamız gerekiyor.

Daha sonra arkasından gelen gençliğe geçiş dönemi başlar ikisi arasında yaşananlara ve yaşayamadığı ergenliği ekleyerek.
Belki intikam duygusuyla büyüttüğü duygu yansımalarını hissederek.
Şu anda ise geçirdiği evrelerden, tecrübelerden yorulmuş sadece huzur duygusunu yaşamak isteyenlerden biri olarak varoluşunu keşkelerinde görerek.
Sorun olan şu anda, hepsinin eksiklerini sesli dille iç sesinin fazla çıkması ve bundan dolayı sıkıntılı zamanlar yaşayış.
Bu yüzdendir yorgunluklar yıpranmalar daha derin düşüncelere sebep olmakta.
Şimdi de bu üç halle uğraşmak , onları duymaya, anlamaya çalışma zorunluluğundayız.
Yoksa hiçbir zaman ne istediğimizi, ne yapmak istediğimizi, nelerden zevk aldığımızı tedaviye ihtiyaç duyduğumuzu bilemeyeceğiz.
Umarım herkes kendi hikayesinde kavgaları geçmişinde bırakır kaoslarına son verir.
Çünkü gerçekten huzura hepimizin çok ihtiyacı var.
Huzursuzluk=Kaygıyı
Kaygı = Güvensizliği
Güvensizlik= Korkuları
Korkular = Mutsuzluğu
Mutsuzluk = Şu andaki zamanı
Şu andaki zaman= Beklentisizliği ve teslimiyeti.
Bunları halletmedikçe ne kendimize ne de çevremize ...!?
Kişinin bunları çözmesi için farkındalığına bir an önce erişmesi kendini tanıması gerek, yoksa hiçbir zaman içindeki boşluğun sebebini öğrenemeyecek.
Sevgiler......
Emel Araz