İnsanların elinin dokunduğu yerlerde nefret de doğabilir, sevgi tohumları da ekilebilir. Kötülük korkusuzca hüküm sürmeye devam ediyor; iyiliğe karşı galip geliyor. İnsanların kalbinde merhamet kalmamış.
Savaşlar yok olmuyor, ölümler çoğalıyor. İnsanlar nasıl bu kadar duygusuz ve empati yoksunu olabilir? Anne baba olup nasıl başkalarının çocuklarına ölüm emri verebilir? İran'da çocukların olduğu hastaneye nasıl saldırılabilir?
Ukrayna'da, Kore'de, Bosna'da, Doğu Türkistan'da, geçmişten günümüze yapılan Müslüman, Hristiyan, Yahudi, Budist, Doğu, Batı, bütün savaşlar son bulsun. Filistin'de de savaş devam ediyor.
Bu savaşlara karşı olan, protesto eden her ülkeden, her milletten insanlar var. Yine de diyorum k; kin tutarsak, birbirimize anlayışla yaklaşmazsak savaşlar durmaz. Bir diğer değinmek istediğim konu Eipsten olayı. küçücük kız çocuklarının ve depremzede çocukların istismar edilmesi hepimizin yüreğini burktu. Umarım suçlular cezasını bulur. Umutsuz bir dünyada umut doğar, iyilik kazanır.