İsrail tarafından tutsak edilen Filistinlilerin idamının önünü açan yasanın kabulüne, herkes gibi ben de çok üzüldüm. İnsan eti yiyen, kötü kalpli insanlara da çok üzüldüm. Bedenleri insan, ruhları canavar. O kadar çok sevgi, merhamet, vicdan yoksunu insan var ki... Bunların kalpleri taştan. Yürekleri ısınmaz, erimez; daha da katılaşır. Kötülük onların kapısını çalsa da, hiçbir şey değişmez. İyi bir insana dönüşmez. Çoğu kişi düşünür: Bu kadar kötü bir dünyaya çocuk getirilir mi diye.
Bir arkadaşım bir keresinde bana; " Bu dünyaya iyi insanların çocuk getirmesi gerek. Çünkü dünya daha iyi bir yer olmalı." demişti. Çocuklarımıza okulda öğretilen derslerden önce, iyi bir insan olmayı öğretmeliyiz. Bunu aşılamalıyız.
Yaşlı birine ettiğimiz yardımda, küçük bir çocuğu sevindirdiğimizde, muhtaç bir hayvanı beslediğimizde onların içindeki umudu da yeşertiriz. Dünyaya olan umudumuzu da büyütürüz.
Genelleme yapamazsak da, bazen çok kötü insanlar da haketmediği bir hayatı yaşayabiliyor. Ama önemli olan; nasıl yaşadığın değil, ne yaptığın. Bu arada Dünya Kupası'na katılmaya hak kazanan A Milli Futbol Takımımızı tebrik ediyorum.