Dokunabildigimiz Değilde..
Okuyabildiğimiz ruh.
Bizim ledir.!
Ne kadar bekletti o kadar hayal kırıklığı artık kimseye Umut bağlamıyorum çünkü herkes yalnızca kendi çıkarlar dedim kendi vefat edip peşinde yüreği hoş olan yaralarda iyileştirmeartık kimseye umut bağlanıyorum...
Çünkü herkes yalnızca kendi menfaatine peşinde. Yüreği hoş olan, yaraları iyileşen, acılarını unutan herkes çekip gidiyor bir gün.
Onunla ilgili kurduğun bütün iletişimi koparıp
Ahtı. Vefayı unutup kendi kişiliğine dönüyor
Bahaneler in arkasına saklanıp ende sevdiğin her şeyi mahvediyor şikayet edeceği bin türlü şey buluyor lar adlı astarı olmayan
Onun için eskiden olduğu gibi bu aralar artık kimseyi olduğu gibi falan kabul etmek içimden gelmiyor
Bana sıkıntı veren kim olursa olsun ne açığını kapatacak ne kahrını çekecek ne de nankörlüğünü sindirecek sabrım ve tahammülüm kalmadı.
Kimseyi kırım İncitmemeye çalıştıkça
Hoşgörü ile alttan aldığım sürece gördüm ki
karşımızdaki leriler kendini bir farklı hisediyor
Artık kim nasıl davranıyorsa, kim neyi
hak ediyorsa bizdeki karşılığı da o kadar.
Çünkü gün geliyor
Hak etmediği değeri verdiklerin,
hak etmediğin değer yargıları ile karşına çıkıyor
Üstelik her olumsuz dusuncenin sebebi ,tek suçlusu sen oluveriyor sun.
Onun içindir ki artık hiçbir şeyi hiç kimseye karşı alttan almak bu saatten sonra yok
Herkes kendi hatalarıyla yüzleş sin. Herkes kendi kusurunun bedelini ödesin.
Kırılsın, kızsın, yalnız kalsın Umurumuzda bile değil.
Çünkü kendi yanlışlarının bedelini ödemeyenler kendilerini vazgeçilmez sanıyorlar.
Ve kırıp dökmeye ilk kendilerine merhamet le davrananlardan başlıyorlar.
Ama artık buna izin vermemeyi öğrendim. Gönül vermeye bile değmeyecek insanlara ömür vermekten vazgeçtim...
Birey lerin ruh yolculuğunu yargılamak bize düşmez.
Bireyi ilgilendiren, bir başkasının ne olduğu
veya olmayı başaramadığı değil, bireyin kim olduğumuzu anlamasıdır