Mapus Damından Notlar – Onuncu Gün
Mapus Damından Notlar – Onuncu Gün
15 Ağustos Cuma
Sabah sayımı bitti. Kahvaltı yapmadım. Göğü görmeden tekrar yatağıma uzandım. Geceleri uyku girmiyor gözüme. Karanlıkta gözlerimi alıştırarak kitap okuyorum. Kur’an mealiyle Arapçasını karşılaştırıyorum. Çevirilerde hatalar buldukça kalbim hızlanıyor, heyecanım artıyor. Bulduklarımı koğuştakilere anlatmaya can atıyorum ama işte… Bir mahkûma fikir anlatmak, iğne deliğinden deve geçirmek gibi.
"Doktor" bazen bana “gazeteci” diye sesleniyorlar; ama koğuşta iki cümle kurmama bile izin vermiyorlar. Onlar hazır değil; ben ise içimde taşan sözlere ket vurmakta zorlanıyorum. Bir defasında yatağımda namaz kılarken her ağızdan bir ses yükseldi:
— Kıblen yanlış! Namazın kabul olmaz!
Beni alaşağı etmek istediler ama hazırlıklıydım. Geçici koğuştan beni tanıyan Maraşlı Erol abi, içten içe fitliyordu herkese. Buna rağmen herkes benimle iyi geçiniyor gibiydi, ya da ben onlarla… Bilemedim.
Doğunun da batının da Rabbi Allah değil midir? Nereye dönsek O’na dönmüş olmuyor muyuz? dediğimde cevap veremediler. Ama Mehmet Seven, koğuşun ağası, hemen yanıma gelip sert bir sesle uyardı:
— Bir daha duymayayım dinden, partiden konuştuğunuzu!
Ben ise sakinlikle:
— İbadetimi nasıl yapacağıma, nereye döneceğime kimse karışamaz.
dedim. Aldı cevabını, gitti.
Kur’an meallerinde açık hatalar gördüm. “Nasara” ve “hüda” kelimeleri Arapçada başka anlamlar taşırken, meallerde Hristiyan ve Yahudi diye çevrilmişlerdi. Allah, kitabında onlardan bahsederken kendilerinin istedikleri tabiri koymuş olması gerekirdi. Yahudiler kendilerine “Hebrew” der, kitapta ise “hüda” yani hidayete erenler yazıyor. Hristiyanlar kendilerine “Christian” der, kitapta ise “nasara” yani yardım edenler. Bu fark bana düşündürücü geldi.
Anladım ki şeytan aklıyla yazılmış bazı yorumlar, üç ayrı din görüntüsü oluşturmuş: Yahudi, Hristiyan, Müslüman. Oysa Allah’ın dini birdir. O da yalnızca İslam’dır; teslimiyet ve yönelişin dini. Mealler, hakikatin üzerine perde çekiyor. “Boyun eğen” demek olan “müslim”i alıp özel bir dine isim yapıyorlar. Böylece insanlar kavim kavim, parça parça ayrılmış oluyor.
Kitabı böyle okumak gerek: Nasara, hüda, kavimler, Semud, Adn… Hepsi bir uyarı. İnsanların “bizi cehennem yakmaz” diye böbürlenmeleri, “bir gün yanar çıkarız” demeleri Allah’ın ayetlerinde karşılık buluyor. Oysa bize düşen, yarı ümitle Allah'tan merhamet dilenerek tam yönelmek ve tam bir teslimiyetle Allah’ın merhametine sığınmak.
Koğuşun havası yine ağırlaştı. Gök kararmaya yüz tuttu. Akşam sekiz… Kapılar gürültüyle açıldı. Mavi gömlekli infaz koruma memurları koğuşa daldı ve göz ucuyla bizi sayıp çıktılar.
