Köşe Yazısı

Mapus damından notlar – On dördüncü gün

Sebahattin okumuş
Sebahattin okumuş
49 2 dk 0
Mapus damından notlar – On dördüncü gün

Dün gece ne yaşandı öyle! Koğuşumuz büyük bir badire atlattı diyebilirim. Koğuş sorumlumuz Mehmet Seven ile cezaevi yönetimiyle tek tartıştığı bilinen genç arkadaşımız hücreye atılmıştı. Genç çocuk şansızlığın kurbanı oldu bana göre. Onun ardından Adem ile Sedat Kısacık, sanki biriktirdikleri öfkeyi boşaltmak ister gibi koğuş ağasına yüklendiler. Ağanın kuyruğuna basıp durdular, onu kızdırmak için ne gerekiyorsa yaptılar. Sonunda olan oldu: Gürültü sebebiyle yönetim koğuşa müdahale etti ve ağanın saltanatına son verdi.

Gece boyunca kimse uyumadı. Normalde saat on ikide kapanan televizyon sabaha kadar açık kaldı. İzleyen pek yoktu aslında, ama muhabbet öylesine sarıyordu ki herkesin yüzüne renk gelmiş, gülümseme eksik olmuyordu. Önceki günlerin baskısı altında bir fısıltı bile çıkarmaya cesaret edemezdik, şimdi ise gece yarısı şakalaşıp kahkahalar atıyorduk. İnsan, en küçük bir özgürlük kırıntısında bile nefes aldığını hissediyor.

Birkaç gün öncesine dönüp düşündüm. Avrupa Süper Kupası finali vardı. Paris, iki sıfırdan geri dönüp maçı penaltılara taşımıştı. Maçın doksan dakikasını genç arkadaşım Doğukan’la zevkle izlemiştim. Ama saat on iki olunca televizyonu kapattı, penaltıları izlettirmedi. İtiraz etmenin imkânı yoktu. Kupayı kimin kazandığını ertesi gün öğle vakti öğrenebildik. Düşündüm de, bir futbol maçını bile dilediğin gibi izleyememek, içeride özgürlüğün nasıl parça parça elimizden alındığını gösteriyor.

Şimdi koğuşta bir rahatlama havası var. Ağanın devrilmesi, birçok mahkûmun içini ferahlatmış. Olayın kahramanları olayı tekrar tekrar anlatıp duruyor, adeta yaptıklarından gurur duyuyorlar. Çekilen baskıyı ben de iki haftadır hissediyordum. Düşünsenize, penaltılara giden bir maçı bile izleyemiyorsun, çünkü saat on iki oldu.

Ama bu rahatlamanın uzun sürmeyeceği belli. Koğuşa Göçbeyli’de cinayetlere karışmış, beş müebbetlik mahkûm İdris’in geleceği söylendi. Onun gelişiyle işin rengi değişecekti. Daha gelir gelmez devrilen ağanın ranzası ona verildi. Düşünüyorum: Ben bir aylık mahkûmum, ama cinayetlere karışanlarla aynı koğuşta kalıyorum.

Bunun neresi adalet?
Sebahattin okumuş
Sebahattin okumuş

[email protected] · Makale sayısı: 380

Bu Yazıyı Paylaş