Köşe Yazısı

*HAKİKATİN SUSKUNLUĞU VE HAYATIN EN ANLAMSIZ ÇAĞI*

Mesut Yiğit
Mesut Yiğit
5 2 dk 0


*HAKİKATİN SUSKUNLUĞU VE HAYATIN EN ANLAMSIZ ÇAĞI*

“Dil sussa da saklanamaz hakikat; gözlerinden okunur söylemek isteyip de kelimelere sığdıramadığı tüm sözler.”_

İşte insanı ele veren de budur. Dil susar, kelime biter, fakat gözler konuşmaya devam eder. Söylenemeyen her hakikat, bakışta yaşamaya devam eder.

Hayatın en anlamsız çağındayız.
Ağlasak sebebi çok, gülsek nedeni yok.
Kalsak kalacak yerimiz yok; kaçsak kaçacak yerimiz yok.

Ne tuhaf bir çağa denk geldik. Her şeye sahibiz ama hiçbir şeyimiz yok. Cebimizde dünyalar kadar bilgi, ekranımızda binlerce insan var; ama kalbimizde konuşacak tek bir samimi yüz yok. Kalabalıklar içinde yapayalnız kalmayı bu çağ öğretti bize. Dostoyevski’nin yer altındaki adamının o boğucu yalnızlığı, bugün artık herkesin ortak kaderi.

Hayatın büyük derslerinden biri şudur: *Birini, sizi hayatına dâhil etmeye zorlayamazsınız.*

Zorla dâhil olunan her yerde insan biraz eksilir. İstenmediğiniz bir sofrada karnınız doymaz, istenmediğiniz bir gönülde varlığınız çoğalmaz. İnsan en çok, var olmaya çalıştığı yerde yok sayıldığında yorulur. Tolstoy’un dediği gibi, insan sevdiği kadar değil, anlaşıldığı kadar yaşar.

Size nasıl olduğunuzu sormaya bile zaman ayırmayan insanlar için kendinizi tüketmeyin. Çünkü samimiyet bir cümledir, bir hatır sormadır. Onu bile çok gören birine ömür vermek, çöle su taşımaktır. Camus’nün yabancısı gibi, herkes birbirine yabancı bu kalabalıkta.

Unutmayın; *saygı ve sevgi talep edilmez, hissedilir.*

İstenmez, dilenmez, pazarlığı yapılmaz. Varsa vardır, hissedersiniz. Yoksa ne kadar çırpınırsanız çırpının, yok hükmündedir. Bir insanın sizi sevmesi için kendinizi parçalamanıza gerek yoktur. Seven zaten görür, değer veren zaten bilir. Tıpkı Çehov’un taşra hikâyelerindeki o sessiz bekleyiş gibi; seven, sessizliği bile duyar.

Hayat, sizi görmezden gelenlerin peşinden koşacak ya da istenmediğiniz yerde kendinizi kabul ettirmeye çalışacak kadar uzun değildir. Ömür kısa, yol uzun. Bu kısa ömrü, sizi görmeyen gözlerde kendinizi aratarak heba etmeyin. Nietzsche’nin dediği gibi: “Kendine ait bir hayatı olmayan, başkasının hayatında figüran olur.”

Doğru insanlarla çevreleyin kendinizi. Gürültülü kalabalıklar değil, sessizliğinizi anlayan bir kişi yeter.

*Enerjiniz kıymetlidir.* Herkese harcanmayacak kadar kıymetlidir. Onu, sizi gerçekten seven, varlığınızı yük değil nimet bilen insanlara saklayın.

Demem o ki;

Öyle boş, öyle doluyuz ki...
Anlatsak anlayanımız yok,
Anlamış gibi yapanın da samimiyeti yok.

Herkes dinliyor gibi yapıyor ama kimse duymuyor. Herkes anlıyor gibi yapıyor ama kimse hissetmiyor. İşte çağın en büyük yoksulluğu da bu: Anlaşılamamak. Balzac’ın vadideki zambağı gibi, herkes kendi vadisinde soluyor.

O yüzden belki de en iyisi, biraz geri çekilmek. Sakinleşmek. Anda kalmak.

Çünkü sonunda anlıyorsunuz ki, huzur dışarıda bir yerde değil; içeride, kabullenmekte ve vazgeçmeyi öğrenmekte gizli. Mevlânâ’nın dediği gibi: “Sen okyanusta bir damla değil, bir damlada okyanussun.”

*Anda kalanlara huzurlu, keyifli vakitler olsun.*
*Her şey gönlünüzce olsun.*

---
*Mesut Yiğit*
*Kırık Kalem*
*04.11.2026 – Antalya*

Mesut Yiğit
Mesut Yiğit

[email protected] · Makale sayısı: 55

Yazarın Diğer Yazıları

Yorumlar

UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.

Bu Yazıyı Paylaş