Köşe Yazısı

Dilin Ötesinde Düşünce ve İnanç

Sebahattin okumuş
Sebahattin okumuş
87 1 dk 0
Dilin Ötesinde Düşünce ve İnanç

Dil bilmekle yol yürünmez. Çünkü hakikat, kelimelere sığmayacak kadar geniştir.
İslam bir evdir; içine giren korunur. Aynı zamanda bir yoldur; o yolda yürüyen ne sapar ne de kaybolur. Bu yolun istikameti dille değil, kalple bulunur.

Kur’an Arapça’dır, evet. Ama Arapça bilmek, hakikate ermek demek değildir. Zira dilin tüm inceliklerine hâkim olsanız bile, eğer inancınız sağlam değilse, kelimeleri kendi arzularınıza göre eğip bükersiniz. Kitap aynı kalır, ama yorumunuz sapar. Çünkü dili bilmek başka, gönlü bilmek bambaşkadır.

İnsan düşünürken dile ihtiyaç duymaz. Ana rahminde dokuz ay boyunca dil bilmeden düşünürüz; sessiz ama sezgisel bir bilinçle varlığı hissederiz. Bu gösterir ki düşünmenin bir dili yoktur. Düşünce, ruhun iç sesidir; kelimelere muhtaç değildir.

Kur’an da işte bu sebeple düşüncenin kitabıdır. Dilini bilmeseniz bile sizi düşündürür, derinleştirir. Çünkü o, kelimelerden değil anlamdan, sesten değil özden konuşur. Allah’ın kelamı, tercümeye değil tefekküre davettir.

Bu yüzden, dil öğrenmek aklı değil, düşünceyi çoğaltır sadece. Ama iman olmadan düşünce yönsüz kalır. Dilin ışığı gözleri aydınlatır; inancın ışığı ise kalbi.
Ve ancak kalbiyle düşünen, yolu bulur.
“Düşüncenin dili yoktur; çünkü hakikat suskunluğun içindedir.”

Sebahattin Okumuş
Sebahattin okumuş
Sebahattin okumuş

[email protected] · Makale sayısı: 380

Bu Yazıyı Paylaş