ŞİİR: HAYIFLANMA

HAYIFLANMA

 

Mecnun Leylâ ile ben seninle anıldım,

Mecnun murâdına erdi, ben kullanıldım!

 

Palansız topal eşek yerine konuldum,

Binildim; âh, yıllarca semersiz binildim!

 

Gelene değil, benden kaçana yöneldim,

Acâyip yanıldım ben, çok fenâ yanıldım!

 

Herkes arkadaş, herkes dost, yalnız ben eldim,

Her şey gerçek hakîkat, yalnız ben sanaldım!

 

Tabiptim, “klinik vak’â!” diye sunuldum,

En sonunda, derde çâre yine ben oldum!

 

Hayli yıprandım doğrusu, hayli bunaldım,

Gel gör ki, lâf anlamaz bir gönle yenildim!

 

Uğruna kan döktüm, can verdim ve cân aldım,

Can düşmânım, can dostu olduğu gün öldüm!


NOTLAR:

*2025 yılı Eylül ayında yayınlanması plânlanan  kitaplar, teknik ve hukûkî hazırlığın tamamlanamamış olması nedeniyle ertelenmiştir. Yayına hâzır hâle gelindiğinde buradan tekrar anons edilecektir.

*"Sanat, Hak ve halk içindir!" düstûruyla yazmaya çalıştığım yazı ve şiirlerime yorum yapmak sûretiyle sağladığınız katkı için çok teşekkür ederim!


Yorum Yaz
  • UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.
  • Engin E. 30 Mart 2026 18:42

    Selamlar Ufuk abi. Kalemine sağlık.

  • Deniz karaman (Van) 16 Mart 2026 08:53

    Düşmanın dost olduğunu öğrendiğim gün öldüm dediği yerde bende bittim , şiiri çok içki ve lirik yazmış şairin yüreğinesağlık