HAYIFLANMA
Mecnun Leylâ ile ben seninle anıldım,
Mecnun murâdına erdi, ben kullanıldım!
Palansız topal eşek yerine konuldum,
Binildim; âh, yıllarca semersiz binildim!
Gelene değil, benden kaçana yöneldim,
Acâyip yanıldım ben, çok fenâ yanıldım!
Herkes arkadaş, herkes dost, yalnız ben eldim,
Her şey gerçek hakîkat, yalnız ben sanaldım!
Tabiptim, “klinik vak’â!” diye sunuldum,
En sonunda, derde çâre yine ben oldum!
Hayli yıprandım doğrusu, hayli bunaldım,
Gel gör ki, lâf anlamaz bir gönle yenildim!
Uğruna kan döktüm, can verdim ve cân aldım,
Can düşmânım, can dostu olduğu gün öldüm!
NOTLAR:

