ŞİİR: HAYIFLANMA
HAYIFLANMA
Mecnun Leylâ ile ben seninle anıldım,
Mecnun murâdına erdi, ben kullanıldım!
Palansız topal eşek yerine konuldum,
Binildim; âh, yıllarca semersiz binildim!
Gelene değil, benden kaçana yöneldim,
Acâyip yanıldım ben, çok fenâ yanıldım!
Herkes arkadaş, herkes dost, yalnız ben eldim,
Her şey gerçek hakîkat, yalnız ben sanaldım!
Tabiptim, “klinik vak’â!” diye sunuldum,
En sonunda, derde çâre yine ben oldum!
Hayli yıprandım doğrusu, hayli bunaldım,
Gel gör ki, lâf anlamaz bir gönle yenildim!
Uğruna kan döktüm, can verdim ve cân aldım,
Can düşmânım, can dostu olduğu gün öldüm!
NOTLAR:
Yazarın Diğer Yazıları
- MAL BİLDİRİMİ: BENİMKİ TAMAM DA ONUN MALINI BEN NERDEN BİLEYİM? - 3
- MAL BİLDİRİMİ: BENİMKİ TAMAM DA ONUN MALINI BEN NERDEN BİLEYİM? - 2
- MAL BİLDİRİMİ: BENİMKİ TAMAM DA ONUN MALINI BEN NERDEN BİLEYİM? - 1
- HEY SEN, 431 MÜNDEMİÇ; AYAĞA KALK!
- KADINLAR HÂRİKALAŞTIKÇA, MECBÛREN NÛRÎLEŞEN ERKEKLER: TEŞHİR - 13
- KADINLAR HÂRİKALAŞTIKÇA, MECBÛREN NÛRÎLEŞEN ERKEKLER: TEŞHİR - 12
- KADINLAR HÂRİKALAŞTIKÇA, MECBÛREN NÛRÎLEŞEN ERKEKLER: TEŞHİR - 11
- AMA SENİNKİ DE DÜPEDÜZ FONGUN SAYILIR! - 3
Yorumlar
- Engin E.
Selamlar Ufuk abi. Kalemine sağlık.
- Deniz karaman (Van)
Düşmanın dost olduğunu öğrendiğim gün öldüm dediği yerde bende bittim , şiiri çok içki ve lirik yazmış şairin yüreğinesağlık
