ETMİŞ OLURUM!
Bu sevdâ, bütün dünyâya değer,
Hayatta tutan o imiş meğer,
Seni îtirâf etmezsem eğer,
Ben aşkı inkâr etmiş olurum!
İfşâ ettim diye kızma bana,
Âşıkların ulu dîvânına,
Seni haşmetli bir sultân ana,
Kendimi hünkâr etmiş olurum!
Işık ol dökül, meltem ol da es,
Câna can, bana ilk ve son nefes;
Yârim olduğunu bilsin herkes,
Beni, böyle var etmiş olurum!
Hiçbir hendesede yok îzâhı,
Bedeli bin ömür olsa dahi,
Hem vallâhi ve hem de billâhi,
Yine de ben kâr etmiş olurum!
Ben sevmem hiç, her olur olmazı,
Sensin bu gönlün arzu niyâzı,
Sana da fırsat bu, tepme bizi,
Yoksa, âh-ü zâr etmiş olurum!
Baş koydum bu işe en başından,
Düşe kalka gelmezsem peşinden,
Ömrümün en şerefli işinden,
Utanmış ve âr etmiş olurum!
Peşinden düşmez isem yollara,
Kadir ve kıymet bilmez kollara,
Lânet olası yaban ellere,
Ellerimle yâr etmiş olurum!
Bir âteş vardı gönlümde hani,
Sımsıkı saklayıp o nihânı,
Dünyâ’yı değil iki cihânı,
Ben kendime dar etmiş olurum!
Cellâtlara verip de sus payı,
Gözlerinde kurup da sehpâyı,
Sensiz gözüme giren uykuyu,
Şecere-i dâr etmiş olurum!
NOTLAR: