HER GÜNE BİR HİKAYE
SİSAMKI AESOP
M.Ö. 6. yüzyılda, Sisam adasında yaşayan köle Aesop, efendisi Xanthus'un en değerli hazinesiydi. Fiziksel güçten yoksun, hatta biraz kambur olan bu adam, sözcüklerle öyle mucizeler yaratıyordu ki, krallar onun hikmetinden nasiplenmek için yarışıyordu.
Bir gün, Efendi Xanthus misafirlerine övünerek:
"Aesop'un bilgeliği okyanus gibidir,dipsiz ve sınırsızdır!" dedi.
Misafirlerden biri şüpheyle sordu:
"Peki,her soruyu cevaplayabilir mi?"
Xanthus gururla, "Elbette!" diye yanıtladı.
Bunun üzerine misafir:
"O halde ona bir görev verelim.Yarın gün doğmadan, bu avluyu insan bilgeliğiyle dolduracak bir şey getirsin."
Ertesi sabah, şafak sökmeden, herkes avluda toplandı. Aesop elinde küçük bir lamba ve daha küçük bir mendille geldi.
"Getirdiğin şeyler bu mu?" diye alay etti misafir. "Bunlarla mı dolduracaksın bu koca avluyu?"
Aesop hiç duraksamadan lambayı yaktı. Küçük alev titreyerek büyümeye başladı. Sonra mendili açtı - içinde bir avuç toz vardı. Tozu lambanın alevine serpti ve avlu anında ışığın altın rengiyle doldu.
"İşte," dedi Aesop sessizce, "bilgeliğin özü: küçük bir ışık, karanlığın en büyük alanlarını bile doldurabilir. Bilgelik, büyük şeylerle değil, doğru şeylerle ilgilidir."
Misafir itiraz etti: "Ama bu ışık! Bu somut bir şey değil!"
Aesop gülümsedi: "Bilgelik de öyle değil midir? Görünmez, dokunulmaz, ama varlığı her şeyi değiştirir. Lambanın ışığı avluyu doldurduğu gibi, hakikat ışığı da zihni doldurur.
O günden sonra Aesop'un ünü daha da arttı. Fakat en çok değişen, o şüpheci misafir oldu. Olaydan yıllar sonra, ölüm döşeğinde dostlarına şunu itiraf etti:
"Hayatım boyunca biriktirdiğim tüm servet ve bilgiden daha değerli olan, o sabah Aesop'un bana öğrettiği tek gerçektir: Gerçek bilgelik, ne kadar çok şey bildiğinle değil, bildiğin şeyleri ne kadar derin anladığın ve nasıl uyguladığınla ölçülür."
KISSADAN HİSSE;
Bu hikayedeki bilgelik, yüzyıllar sonra bile yaşamaya devam etti. Aesop'un fablları, insan doğasına dair bu derin kavrayışlar, günümüze kadar ulaştı ve hala bize şunu hatırlatıyor: Bazen en büyük hakikatler, en küçük ve en basit hikayelerde saklıdır.
VESSELAM
ADNAN KESİK
