HER GÜNE BİR HİKAYE
SEVGİ VE ÖFKE
Bir zamanlar, öğrencileriyle birlikte bir bilge yaşarmış. Bir gün, bilgenin öğrencileri iki kişinin birbirine yüksek sesle ve öfkeyle bağırdığını duyarlar.
Bilge, öğrencilerine dönerek sorar:
"Neden insanlar öfkelendiklerinde birbirlerine bağırırlar?"
Öğrenciler çeşitli cevaplar verirler:
"Çünkü sakin kalamıyorlar."
"Çünkü tartıştıklarında haklı çıkmak istiyorlar."
Bilge, öğrencileri dinledikten sonra şöyle açıklar:
"İki insan birbirine öfkelendiğinde, kalpleri birbirlerinden çok uzaklaşır. Bu fiziksel uzaklıkta bile seslerini duyurabilmek için bağırmak zorundadırlar. Öfke arttıkça, aralarındaki mesafe de artar ve seslerini duyurmak için daha da yüksek sesle bağırmaları gerekir."
Daha sonra bilge sorar:
"Peki ama iki insan birbirini sevdiğinde ne olur? Neden fısıldayarak konuşurlar?"
Öğrenciler şaşkınlıkla birbirlerine bakarlar. Bilge devam eder:
"İki insan birbirini sevdiğinde, kalpleri çok yakındır. Aralarında neredeyse hiç mesafe yoktur. Seslerini duyurmak için bağırmalarına gerek kalmaz, sadece fısıldarlar. Aşk daha da yoğunlaştığında, fısıltıya bile gerek kalmaz; sadece bakışlarla anlaşabilirler. İşte bu, birbirine yakınlaşan iki kalbin yakınlığıdır."
KISSADAN HİSSE;
Sitemizde deneyiminizi iyileştirmek, içerik ve reklamları kişiselleştirmek ve ziyaretleri analiz etmek için çerezler kullanılmaktadır. Siteyi kullanmaya devam ederek çerez kullanımını kabul etmiş olursunuz.
