HER GÜNE BİR HİKAYE
BENİ KANDIRAMAZSINIZ
Bir zamanlar bir ailenin ikiz çocukları varmış.
İkizlerden birisi çok iyimser, öteki ise çok
kötümsermiş.
Çocuklarının bu durumundan endişelenen
aile onları civardaki bir psikoloğa götürmüş.
Psikolog aileye ikizlerin ruh halini
dengelemek üzere bir plan önermiş:
“Gelecek yaş günlerinde onlara hediyelerini
ayrı odalarda verin. Kötümser olana
alabileceğiniz en güzel hediyeleri, iyimser
olana ise bir kutunun içine at pisliği koyarak
onu verin” demiş.
Anne ve baba psikoloğun söylediklerini aynen uygulamışlar ve hediyelerini ayrı odalarda verdikten
sonra karamsar olan çocuğun kapısına giderek dinlemeye başlamışlar.
Çocuk, dışarıdan rahatlıkla duyulabilecek bir sesle mutsuz bir halde söyleniyormuş:
“Bu bilgisayarın rengini de hiç beğenmedim. Eminim bu hesap makinesi iki günde bozulur. Bu oyunu
zaten hiç sevmem. Arkadaşımın oyuncak arabası bundan çok daha büyük.”
Parmaklarının ucunda diğer çocuğun kapısına giderek kapıyı usulca araladıklarında karşılaştıkları
manzara karşısında çok şaşırmışlar. Çocuk elindeki pislik kutusunu havaya fırlatıyor ve neşe içinde:
“Beni kandıramazsınız, bu kadar pisliğin olduğu yerde mutlaka bir tay ya da midilli vardır, mutlaka
vardır!” diye bağırıyormuş.
KISSADAN HİSSE;
"Mutluluğumuz karşılaştığımız olaylar kadar bizim o olaylara bakış tarzımıza da bağlıdır."
Sahip olduklarımızın kıymetini bilmek gerekir.
VESSELAM
ADNAN KESİK
