Arapçada “küfr”, örtme; “kâfir”, örten anlamına gelir (Müfredât). Kur’an’da kâfirin ilk örneği İblis’tir. Allah ona, Âdem’e secde etmesini emrettiği halde etmemiş, kendine verilen emrin üstünü örtmüş ve davranışında ısrarcı olmuştu.
Bu sebeple kâfirlik kelimesini en iyi karşılayan ifade “görmemekte direnmek”tir. Bir kişi, Allah’ın âyetlerine inandıktan sonra onlardan bir tanesini dahi görmemekte direnirse üstünü örtmüş ve kâfir olmuş olur. Bu kişi, direnmesine sebep olan şeyi Allah’ın seviyesine çıkardığı için de müşrik olur. Bundan dolayı her kâfir, müşrik; her müşrik de kâfirdir.
Kafirlik eden ve ayetlerimiz karşısında yalana sarılanlar var ya işte onlar o yakıcı ateşin /cehennemin ahalisidir. (Mâide 5/10)