ZAKKUM ÇİÇEĞİ
ZAKKUM ÇİÇEĞİ
Güneşin bağrında açar yaprağın,
Zehirli bir aşksın süzülür kanın.
Sırrını saklar o çatlak toprağın,
Bakışın can yakar, kor olur yanın.
Alımlı rengine kananlar yanar,
Dudağın bal sunar, özün ise nar.
Gönül bahçesinde adın ah u zar,
Vuslatın ölümdür, ey dertli pınar.
Rüzgarla raks eden ince bir keder,
Dokunan elini bin pişman eder.
Kaderin böyleymiş, hep sitem gider,
Güzelliğin dilde bir acı haber.
Söz Şenay Bilgiçli
