BİTMEDİN GURBET
BİTMEDİN GURBET
Merhametsiz gurbet yar oldun bana
Ömrüm bitti hala sen bitmedin gurbet.
Aldın gençliğimi gücendim sana
Ömrüm bitti hala sen bitmedin gurbet.
Senin yüzünden ben tutuldum derde
Ararıyorum şimdi o eski ben nerde
Çekilmiyor hasret yüreğim darda
Ömrüm bitti hala sen bitmedin gurbet.
Ayrılık acısı ruhumu yordu
Uyku haram oldu gözlerim durdu
Vesaitler evim ocağım oldu
Ömrüm bitti hala sen bitmedin gurbet.
Uzak sevdiklerim yanar yüreğim
Hem sıla hem gurbet uğrağım yerim
Sevdiklerim uzak nasıl gülerim
Ömrüm bitti hala sen bitmedin gurbet.
İçerim sızlıyor çaresizim ben
Mekanım belirsiz hep yersizim ben
Karanlık şu dünyam kimsesizim ben
Ömrüm bitti hala sen bitmedin gurbet.
Her sabahın erken saatlerinde
Yüreğim çarpıyor heyecan bende
Gözlerim ümitle gelen gidende
Ömrüm bitti hala sen bitmedin gurbet...
Şiir : Kılıç Aslan Duman
