GELMEDİN MUTLULUK
GELMEDİN MUTLULUK
Mutluluk kapımı çalmadı gitti
Dalında yapraktım kurudu bitti
Ayrılık acısı canıma yetti
Gelmedin mutluluk neden gelmedin
El alem bakarda hep mutlu sanır
Gülerken yüzümde gamzem utanır
Uyuyan yüreğim belki uyanır
Gelmedin mutluluk beni unuttun
Kıymetimi bilmez elden gelenler
Gözümde tüter o eski günleGönlümde dinmiyor acıılar dertler,
Gelmedin mutluluk neden gelmedin
Sensiz bu dünyada çileler yeter
Sönüyor içimde yanan o közler
Yolunu gözlemekten yoruldu gözler
Gelmedin bu garip boynunu büker
Söz Şenay Bilgiçli
