ŞEMSİYEM
ŞEMSİYEM
Sokaklar ıslanmış temizler yağmur
Yüreğimde hasret yakar kavurur
Yağarken yağmur seni hatırlatır
Bir rüzgar eser şemsiyem savrulur
Her damla toprağa düşerken sessiz
Ben kaldım yalnız, kimsesiz, nefessiz
Islatırken yağmur bedenim hissiz
Bir rüzgar eser şemsiyem savrulur
Islak kaldırımda yorgun bedenim
Yağmurda ilerlerken bisikletim
Sanki gökyüzünden dökülür ağıt
Bir rüzgar eser şemsiyem savrulur
Söz Şenay Bilgiçli
