RUHUM KANAT ÇIRPAR
Elveda gençliğim elveda derken
Ömür perdem indi veda ederken
Ayrılık vaktiydi son tren geçerken
Geldi geçti ömrüm tomurcuk gülken
Gözümde canlanır o eski günler
Hazan rüzgarıyla savruldu dünler
Suskun dudağımda yarım gülüşler
Bir peri masalıydı bitti çok erken
Güneş veda etti kızıl ufukta
Bir sızı birikti her bir solukta
Ecel rüzgarları eserken son durakta
Ruhum kanat çırpar ufka giderken
Söz Şenay Bilgiçli