Köşe Yazısı

Ömür Dediğin, Bir Bakmışsın Geçmiş

Melike Bostancı Qassab
Melike Bostancı Qassab
37 2 dk

Kasım ayındayız. Bir yılın daha sonuna yaklaşıyoruz. 2027’ye girmemize iki ay kaldı. Bir zamanlar uzak gördüğümüz günler geldi, kapımıza dayandı.

2016’nın üzerinden on yıl geçti. Koronavirüs salgınının hayatımıza girmesinin üzerinden altı yıl geçti. 1990 doğumlular otuz altı yaşında. Bir zamanlar bize çok uzak gelen 2040 yılı bile artık eskisi kadar uzak değil.

İnsan durup düşünmeden edemiyor. Daha dün yaşadığımızı sandığımız nice şeyin üzerinden yıllar geçmiş. Çocukluğumuz, gençliğimiz, heveslerimiz, bekleyişlerimiz… Hepsi geride kalmış. Bir zamanlar gelmesini beklediğimiz günleri şimdi özlemle anıyoruz.

Asıl mesele de burada. Zamanın geçtiğini pek anlamıyoruz. Sabah oluyor, akşam oluyor; günler birbirini kovalıyor. Biz hayatı yetişilecek işler, kurulacak hayaller, aşılacak sıkıntılar arasında geçirirken ömür de sessizce akıp gidiyor.

Hep bir şeyleri erteliyoruz. Arayacağımız bir dostu, gönlünü alacağımız bir yakını, söyleyeceğimiz güzel bir sözü… Sonra yaparız diyoruz. Sanki ömrümüz de bütün sevdiklerimiz de hep yanımızda kalacakmış gibi.

Oysa hepimizin hayatında yarım kalan şeyler var. Bir türlü gidilemeyen ziyaretler, söylenemeyen sözler, vakti gelince yapılır diye ertelenen iyilikler… Bazen bir daha fırsat bulamıyoruz. İnsan bunu en çok, bir daha göremeyeceği birinin ardından anlıyor.

Belki de arada bir takvime değil, kendimize bakmalıyız. Kaç yaşına geldiğimizden önce, bu ömrü nasıl geçirdiğimizi sormalıyız kendimize. Kimin gönlüne dokunduk, kimin kalbini kırdık? Ardımızdan dua edecek kaç insan bıraktık? Dünya telaşına dalıp giderken Rabbimizi ne kadar hatırladık?

Kasım da geçecek, yıl da bitecek. Takvimler değişecek, yeni bir yıla gireceğiz. Ama insanın ömründen eksilen günler geri gelmeyecek.

Bazen bir mezar taşının başında, bazen eski bir fotoğrafa bakarken, bazen de aynadaki yüzümüzdeki değişimi fark ettiğimizde anlıyoruz bunu: Ömür dediğin, insan farkına varmadan geçip gidiyor.

Önemli olan, kaç yıl yaşadığımızdan çok, bize verilen ömrün içini neyle doldurduğumuz.

Vakit varken gönül alalım, iyilik yapalım, sevdiklerimize vakit ayıralım. Rabbimizin rızasını gözeterek yaşayalım. Çünkü yarın için kurduğumuz bütün planlara rağmen, yarına çıkacağımızın garantisi yok.

Ömür geçiyor. Hem de sandığımızdan çabuk…

Geçen zamana yetişemeyiz ama kalan ömrümüzü nasıl yaşayacağımıza hâlâ karar verebiliriz.

Melike Bostancı Qassab
Melike Bostancı Qassab

[email protected] · Makale sayısı: 5

Bu Yazıyı Paylaş