İstanbul'a yabancılaştık nerede eski İstanbul hanımefendileri, beyefendileri.
Hepsi bu kaostan sıkılıp gittiler geriye enkaz bıraktılar birde kozmopolit insan topluluğu.
Artık yabancıyım bu şehire nerede çocukluğum, gençliğim arıyorum ama bulamıyorum.
Sanki gökyüzünden sihirli, değiştirici bir güç indi herkes birden değişti benimle birlikte.
Saf ve temiz duygularla kalabilenler o kadar azaldı iğne ile kuyu kazmak gibi.
Bu yüzden çok yalnızlaştık bir kısmımız İstanbul'u terk ederek ya köylerine ya da yeni yaşam alanları buldular imkanlarına göre kendilerine. Çoğunluk güneyi seçti.
Bir kısmımız ise mecburen kaldık buralarda. Mücadeleye devam etmeye.
Eskiden büyük şehirlere göç vardı şimdi sahil kasabalarına beldelerine göç başladı.
Sakin bir hayat özlemi ile bir de güneşi,denizi bol olan yerlere.
Tekrar hayatı sıfırlamak yeniden başlamak kendini resetlemek güzel bir duygu olsa gerek.
Umarım herkesin gıptayla baktığı görmek istediği İstanbulumuz tüm ihtişamıyla eskisi gibi olmasa da sadeleşerek bize geri döner.
Biz de yabancılık çekmeyiz çünkü ben İstanbul'u çok seviyorum.
En son düşüneceğim seçenek buradan gitmek.
Düşünüyorum da hatalar başta yapıldı taşı toprağı altın diyerek herkes kabul edildi.Birde bunlara iltica edenler eklenince yaşanmaz hale geldi.
Çözüm bence buradan başlanmalı.
Saf kalın demiyorum uyanık ve fark edici kalın
yeterli.
Sevgiler.....
Emel Araz