Bizler ne kadar masum bir nesildik .
Çocukluğumuzu gençliğimizi art niyetsiz tüm masumiyetiyle, sevgisiyle yürüten bir nesil.
Belki çok eksiğimiz vardı bir çoğumuzun kendi odası bile yoktu.
Televizyon çok sonradan hayatımıza katıldı.
Radyoda dinlediklerimizle hayallerimizi geliştirdik.
Okullarda andımızı okurken milliyetçiliyimizi kazandık.
Manevi duygularımızı ilk dualarımızı ailemizin büyüklerinden öğrendik.
Okul sıralarında kardeşçe yürümeyi paylaşmayı öğrendik.
Ne zaman bu hale geldi yalnızlaştı çocuklar ellerinde telefonlarla sözde sosyalleşmeyle çağa uymakla mı başladı.
Aynı evde birbirimize yabancılaştık paylaşımlar azaldı sözde modernliğe geçtik ama mekanikleştik duygularımız yok oldu.
Bu mu insanlık ne hale geldi çocuklarımız birbirlerini koruyacakları yerde öldürmeyi göze alacak kadar nasıl bu kadar acımasız oldular.
Eğitimler yapaylaştı nereye gitti örf ve adetlerimiz. Kim buna dur diyecek.
Nereye gidiyoruz sağlıklı temiz düşünceli insanlar hani nerede?
Eğitim Sistemin köklü değişmesi şart.
Aileler uyanmadıkça sistemdeki açıklar, yanlışlar kapanmadıkça duyarlılık empati kazanmadıkça daha çok canlar yanacaktır.
Sahi nereye gidiyor bu çocuklar ?
Emel Araz