“Karanlığın İçinde Bir Adım”
Metris’in önü gibi çöktü içime gece,
Bir rüzgâr esti sanki, götürdü hece hece.
Ey yar, yollar mı bitti, yoksa ben mi tükendim?
Bir türkü kaldı dilimde, bir de sana direndim.
Demir kapılar değil ama, kader tuttu kolumdan,
Düşlerimi aldı sanki, bir cellât gibi solumdan.
Ne bir yolcu geçti, ne bir umut düştü önüme,
Ben seni düşündükçe yağmur yağdı gönlüme.
Yalnızlık bir mahpushane, duvarları içimde,
Her adımım sendeydi, her izim geçmişimde.
Ey yar, dönsen de olur, dönmesen yangınım çok,
Bir Ahmet Kaya türküsü gibi içimde yankın çok.
Ben yine beklerim seni, gece çöker, zaman donar,
Bir cigara yakarım, dumanında ismin sonar.
Metris’in önü değil ama, yüreğimin kapısı dar,
Gel de aç içimi yar, sensiz bu dünya ne kadar yar…
– Sezgin Demir
“Hasretin en ağır yanı, susunca büyümesidir.”