HER GÜNE BİR HİKAYE

Gerçek aşk hikayeleri dendiğinde, edebiyatın ötesine geçen, sabrın ve sadakatin gücünü gösteren yaşanmış olaylar her zaman daha etkileyicidir. Size, "Not Defteri" (The Notebook) filmine de ilham kaynağı olduğu söylenen, tıp literatürüne girecek kadar güçlü bir bağlılığı anlatan Jack ve Phyllis Potter’ın hikayesini anlatmak istiyorum.
Unutuşa Karşı Bir Aşk: Jack ve Phyllis
Jack ve Phyllis, 1941 yılında İngiltere'de bir akşamüstü dansında tanıştılar. Jack, Phyllis’i gördüğü an günlüğüne şu notu düşmüştü: "Çok güzel bir kızla tanıştım. Umarım onunla tekrar dans edebilirim."
70 Yıllık Bir Gelenek
Jack, tanıştıkları günden itibaren her gün düzenli olarak günlük tutmaya başladı. Bu günlükler sadece ne yedikleri veya nereye gittikleriyle ilgili değil, Phyllis’e olan hayranlığıyla doluydu. Evlendiler, İkinci Dünya Savaşı’nı atlattılar ve onlarca yılı el ele geçirdiler.
Hastalık ve "Hatırlatma" Seansları
Phyllis yaşlandığında Alzheimer hastalığına yakalandı. Belleği yavaş yavaş siliniyor, en yakınlarını bile tanıyamaz hale geliyordu. Bakımı zorlaştığı için bir bakımevine yerleştirilmesi gerekti. Ancak Jack, eşinden ayrılmayı reddetti.
Jack, her gün eşini ziyarete gitti ve yanından hiç ayırmadığı o günlükleri okumaya başladı:
Tanıştıkları o ilk dansı,
Savaş sırasında birbirlerine yazdıkları mektupları,
Birlikte büyüttükleri köpeklerini,
Phyllis'in en sevdiği elbiseyi...
Sevginin İyileştirici Gücü
Doktorlar Phyllis'in artık kimseyi tanıyamayacağını söylese de, Jack her odaya girdiğinde Phyllis’in gözleri parlıyor ve kollarını ona uzatıyordu. Phyllis dünyadaki her şeyi unutmuştu ama Jack’in ona bakışındaki o güveni ve sevgiyi asla unutmadı. Jack, eşi 2013 yılında vefat edene kadar, her gün ona kim olduğunu ve ne kadar çok sevildiğini hatırlatmaya devam etti.
"Gerçek aşk, her şeyi hatırlamak değil; her şey unutulduğunda bile yan yana durabilme iradesidir."
Bu hikaye, aşkın sadece tutku dolu bir başlangıç değil, bir ömür boyu süren bir "emek" olduğunu kanıtlar niteliktedir.

KISSADAN HİSSE;

Gerçek aşktaki bedel ne olursa olsun insana ömürlük bir yorgunluğu hissettirmeden ölene kadar aynı duygularla yaşatır .

VESSELAM 

ADNAN KESİK