Sabrı acıya katık etmiş
Ağlıyor bir Gazzeli anne
Ölüme komşu olmuş çocuklar
Bombanın külüne banmış yüzünü
Ufacık yalnızlıklar şehrinde
Bir dumanın düşlerine daldı gözleri
Kan dolu yağmur bulutunda
Ter kokulu kan damlıyor du.
Yaşamın yollarını kesmiş kapatmış
Zulmün firavunları baykuşları
Geceyi tırmalıyor bir kedi
Gazzeli çocuğun avucunda bir güvercin
Peygamber toprağı kefen olmuş Gazzeli bebeğe...
Tanrı aşkına yanmıştı karınca
Karıncanın kulaçları parça parça
Olimpos tanrıları kıskandı bu aşkı
Yaban domuzlarını saldılar
Karınca yürekli Yusuf suratlı çocukların üstüne.
Ş. İsmail Ateş


