1. Niyetin Doğru Olması (İhlas):
Tevekkül eden kişi, sadece Allah'ın rızasını gözetir.
Kalbinde dünyevi beklentiler, gizli hesaplar taşımaz.
Bilir ki başarı da başarısızlık da Allah’ın dilediği kadardır.
2. Üzerine Düşeni Eksiksiz Yapmak (Tedbir ve Sebebe Sarılmak):
Tevekkül, çalışmadan beklemek değildir.
Müslüman, hedefi için elinden geleni yapar, tüm meşru sebeplere sarılır.
Çünkü Allah-u Teâlâ, sebeplere sarılmayı sünnetullah kılmıştır.
3. Sonucu Allah’a Teslim Etmek (Kalbi Allah’a Bağlamak):
Sebeplere sarıldıktan sonra, gönül yalnızca Allah’a dayanır.
Sonuç ne olursa olsun kalpte sarsıntı olmaz;
çünkü kul bilir ki hüküm O’nundur, hikmet O’nun takdirindedir.
4. Rızaya Razı Olmak (Teslimiyet):
İnsan, yaptığı işin neticesi hoşuna gitse de gitmese de Rabbinden razı olur.
İçinde "Neden böyle oldu?" diye isyan taşımaz.
Razı olur ve bilir ki: "Rabbim benim için en hayırlısını bilir."
5. Sabırla Beklemek (Sevap ve Hikmet Ümidinde Olmak):
Tevekkül eden sabırla bekler, acele etmez.
Her gecikmeyi bir hikmet, her zorluğu bir terbiye, her imtihanı bir yakınlaşma vesilesi olarak görür.
Özetle:
Tevekkül; doğru niyetle çalışmak, sebeplere sarılmak, kalbi Allah'a bağlamak, teslimiyetle razı olmak ve sabırla beklemektir.