1776’da bağımsızlığını ilan eden Amerika Birleşik Devletleri, ticaret için Akdeniz’e açıldığında bölgenin hâlâ güçlü Osmanlı denetimi altında olduğunu gördü. Cezayir, Tunus ve Trablusgarp gibi eyaletlerde kudretli bir deniz gücü barındıran Osmanlı, kendi bayrağıyla seyreden Amerikan gemilerini durdurup esir alabiliyordu. Bu durum genç ABD’yi donanma kurmaya mecbur bıraktı ve iki taraf arasında çatışmalar yaşandı. Sonunda ABD, Cezayir Beylerbeyi Hasan Paşa ile masaya oturarak esir bedelleri ve Akdeniz’den serbest geçiş için ödeme yapmayı kabul etti. Bu anlaşma, Osmanlı’nın denizlerdeki etkisinin ve dönemin güç dengelerinin çarpıcı bir yansıması olarak tarihe geçti.
Osmanlı ve Amerika Birleşik Devletleri
1776 yılında bağımsızlığına kavuşan Amerika Birleşik Devletleri ticaret maksadıyla Akdeniz'e gemiler göndermeye başlamıştı.
Ancak Akdeniz hala bir türk gölüydü. Osmanlı Ordusu bazı cephelerde yenilse de denizde, özellikle Cezayir, Mağrib ve Tunus'ta hala çok güçlü donanması vardı.
ABD İngiliz bayrağıyla ticaret yapabiliyordu. Kendi bayraklarını kullanmaya başlayınca gemiler ele geçiriliyor ve gemidekiler esir ediliyordu.
George Washington Osmanlı donanmasına karşı koymak için dolar ile güçlü donanma kurdu. Akdenizde bir kaç çatışmadan galip çıktı. Sonunda antlaşma için masaya oturuldu.
ABD'nin dikte edilen şartlar:
1-) esirler için 642.500 dolar ödeyecek.
2-) ABD Akdeniz'e serbest giriş ve ticaret için Osmanlı Devletine yıllık 12.000 osmanlı altını verecek, yoksa 216,500 dolar ödeyecek.
Anlaşma ABD Başkanı George Washington ve Cezayir Beylerbeyi Hasan Dayı arasında yapılmıştı.
İŞTE DEVLETİ ALİYYEYİ OSMANİYYE....
O İHTİŞAMI NASİP EYLE YÜCE MEVLAM...