Magazin
Yayınlanma : 08 Aralık 2025 16:12
Düzenleme : 08 Aralık 2025 16:16

“O Sen Miydin?”: Bir Öğretmenin Unutulmayan Erdemi

“O Sen Miydin?”: Bir Öğretmenin Unutulmayan Erdemi
Yıllar önce bir öğrenciyi utandırmamak için gözlerini bile kapatan öğretmenin davranışı, aradan geçen yarım asra rağmen bir hayatın yönünü değiştiren ders olarak geri döndü.

Aradan tam 48 yıl geçmişti… 60 yaşındaki adam, parkta rastladığı ilkokul öğretmeninin yanına çekinerek yaklaştı. Bir zamanlar sınıfta kaybolan saati alan çocuk olarak yaşadığı utancı, öğretmeninin tek bir incelikli davranışla tamamen silip attığını hatırlıyordu. O gün, tüm sınıfa “gözlerinizi kapatın” diyen öğretmen, öğrencisini yargılamamak için kendi gözlerini de kapatmıştı. Öğrenci bunu bir ömür boyunca unutmadı; fakat öğretmen, ertesi gün bile hatırlamadığını söyledi. Çünkü onun için mesele bir çocuğun kalbini incitmemekti.
Bir insanın kaderini bir anlık merhamet belirler… Bu hikâye de o anlardan biri.

O sen miydin?

Adam 48 yıl önceki ilkokul öğretmenini parkta görünce, utanarak yanına yaklaşıp "hocam beni tanıdınız mı?" dedi.

İhtiyar öğretmen:

- Hayır tanımadım.

Adam:

- Hocam nasıl tanımazsınız!.. Ben ilkokul öğrenciniz M....a. Hocam sınıfımızda bir arkadaşın saati kaybolmuştu. Ben almıştım.

Siz de "herkes kalksın ve ellerini tahtaya dayasın, arama yapacağım" demiştiniz.

Ben utanmış̧ ve çok korkmuştum. Sizin ve arkadaşlarımın yüzüne nasıl bakacağım diye soğuk terler dokuyordum...

Sizden bir komut daha geldi.

"Şimdi herkes gözlerini kapatsın.

" Ortalarda bir yerdeydim. Aranma sırası bana gelmişti. Saati cebimden sessizce almış̧, devamla, aynı sessizlik içinde son arkadaşa kadar aramayı sürdürmüştünüz.

Sonra bizi yerimize oturtup bana ve hiç̧ kimseye hiç̧ bir şey söylemeden saati sahibine vermiştiniz.

Büyüdükçe içimde büyüttüm bu davranışınızı...

Hocam ben şimdi 60 yaşındayım.

Düşünüyorum da şu hayattaki en büyük dersi, o gün sizden almışım. Her aklıma gelişinde sarsıldım ve her aklıma gelişinde kendimi sizden kalan erdemin koruyucu gölgesinde hissettim.

“Utancı bilerek yaşamak korkunç̧ ...

Daha da korkuncu, bilerek yaşatmak.” der Edip Cansever.

Hocam siz bana o utancı yaşatmadınız.

Yaşasaydım unutur muydum, doğrusu bilmiyorum. Ama beni utandırmamanızı hiç̧ unutmadım Hocam.

Şimdi hatırladınız mı beni?

İhtiyar öğretmen yan yana oturdukları bankta öğrencisine yaslanarak:

- O olayı ertesi gün unutmuştum ben. Şimdi sen anlatınca hatırladım

Sizlere "gözlerinizi kapatın" dediğimde ben de gözlerimi kapatmıştım.

O yaştaki her çocuğun düşebileceği yanılgıya düşen öğrencime karşı içimde bir yargı oluşsun istememiştim.

O sen miydin?

Bilmiyordum, nasılsın?

 

Yorum Yaz
  • UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik yorumları onaylanmamaktadır.