Okuldaki bir testin son sorusu, başarılı bir öğrenciyi hiç beklemediği yerden yakaladı: “Hademenin adı nedir?” Her gün gördüğü ama fark etmediği bir insanın ismini bilememek, ona hayat boyu unutamayacağı bir ders öğretti. Çünkü bazen, bize en çok şey öğretenler, yanından sessizce geçip gittiğimiz insanlardır. Bu küçük ama derin hikâye, başkalarını görmenin—gerçekten görmenin—ne kadar büyük bir erdem olduğunu hatırlatıyor.
Hademe kadının ilk adı nedir?
Okuldaki ikinci ayımda, hocamız test sorularını dağıttı. Ben okulun en iyi öğrencilerinden biriydim. Son soruya kadar soluk almadan geldim ve orada çakıldım kaldım. Son soru şöyleydi:
"Her gün okulu temizleyen hademe kadının ilk adı nedir?..
"Bu herhalde bir çeşit şaka olmalıydı. Kadını yerleri silerken hemen her gün görüyordum. Uzun boylu, siyah saçlı bir kadındı. 50'lerinde falan olmalıydı. Ama adını nerden bilecektim ki!..
Son soruyu yanıtsız bırakıp kâğıdı teslim ettim.
Süre biterken bir öğrenci, son sorunun test sonuçlarına dahil olup olmadığını sordu. “Tabii dahil" dedi, hocamız..."??
Yaşamınız boyunca insanlarla karşılaşacaksınız. Hepsi birbirinden farklı insanlar. Ama hepsi sizin ilginizi ve dikkatinizi
hak eden insanlar bunlar. Onlara sadece gülümsemeniz ve merhaba demeniz gerekse bile..."
Bu dersi hayatım boyunca unutmadım.
Hademenin adını da...