BİR İNSAN, İNATLA, ALLAH DÜŞMANLARINA SEVGİ BESLERSE 5
BİR İNSAN, İNATLA, ALLAH DÜŞMANLARINA SEVGİ BESLERSE BUNU NASIL YORUMLAMAK, ANLAMAK GEREKİR? ONA BU DURUMDAN KENDİNİ KURTARMASINI NASIL ANLATMAK GEREKİR?
Kur’an’ın çizdiği çerçeve, duygularımızı değil *sadakati* esas alır; sevgi, dostluk ve gönül bağı imanla doğrudan bağlantılıdır.
### Nasıl Yorumlamak Gerekir?
İslam’a göre bir insan, **Allah’a ve değerlerine açıkça düşmanlık edenlere kalben sevgi ve taraftarlık besliyorsa**, bu durum imanının tehlikede olduğunun işaretidir.
Kur’an bunu net koyar:
**• Mücadele 22**
“Allah’a ve ahiret gününe inanan bir toplumun, Allah’a ve Resulü’ne düşman olanlarla dostluk ettiğini göremezsin; bunlar onların babaları, oğulları, kardeşleri veya kendi aşiretleri olsa bile. Allah onların kalplerine imanı yazmış ve onları Kendinden bir ruh ile desteklemiştir…”
**• Mâide 51**
“Ey iman edenler! Yahudi ve Hristiyanları dost edinmeyin. Onlar birbirinin dostudur. Sizden kim onları dost edinirse, artık o da onlardandır. Şüphesiz Allah, zalimler topluluğunu hidayete erdirmez.”
**• Mümtehine 1**
“Ey iman edenler! Benim de düşmanım, sizin de düşmanınız olanları dost edinmeyin…”
Buradaki “dostluk” sadece selam vermek değil, *kalben yakınlık, onların tarafında yer alma, onların değerlerini benimseme, onlara sempati duyma* anlamındadır.
Yani kişi inatla Allah’ın düşmanlarını seviyorsa, Kur’an buna “kalbinde imanın zayıflığı, hatta yokluğu” gözüyle bakar. Bu, kişinin değerlerinin, kıblesinin ve aidiyetinin nereye kaydığını gösterir.
### Ona Nasıl Anlatmalı? (Usûlet ve Suhûletle)
**Suçlayarak değil, hatırlatarak konuş**
“Kardeşim, senin kalbin temizdir ama şu noktayı fark ettin mi? Allah bize kimin tarafında duracağımızı açıkça bildirmiş.”
**Ayeti önüne koy, yorumu ona bırak**
Mücadele 22’yi okut. “Bu ayet senin için ne söylüyor sence?” diye sor. Kişinin kendi vicdanıyla yüzleşmesini sağla.
**Sevginin kaynağını sorgulat**
“Onları neden seviyorsun? Kişilikleri mi, dünya görüşleri mi, yoksa sana sağladıkları çıkar mı? Eğer bir insan Allah’a düşmansa, onun sevilecek yanı ne olabilir?”
**İmanı bir aidiyet meselesi olarak hatırlat**
“Bizim sevgimiz Allah içindir. Birine sevgi beslemek, onun yolunu benimsemektir. Sen hangi yolun yolcususun?”
**Korkutma, davet et**
Tehdit değil, şefkat dili kullan:
“Bu durum seni ahirette zorlar. Gel, kalbimizi Allah’ın sevdiği yerde tutalım.”
### Özü
İnatla Allah düşmanlarına sevgi beslemek, **kalbin yönünün kaymasıdır**. Kişi farkında olmayabilir, alışkanlık, çıkar, hayranlık veya cehalet bunu körüklemiş olabilir.
Ona anlatılacak şey şudur:
*Sevgi taraf belirler. Sen kimi seviyorsan, onunla beraber haşrolursun.* (Hadis: “Kişi sevdiğiyle beraberdir.” Buhârî, Müslim)
Dolayısıyla kurtuluşun yolu, **kalbi Allah’ın sevdiğine yöneltmek, düşmanını dost edinmemek**. Bu, kin beslemek değil; *hakka sadakati korumak* demektir.
---
**Kardeşim,**
İnsan bazen farkında olmadan gönlünü, değerleri Allah’a zıt olan bir yere kaydırabiliyor. Bu çoğu zaman öfke ya da inat değil; alışkanlık, hayranlık veya “ne var bunda” duygusuyla oluyor.
Ama Kur’an bize şunu hatırlatıyor:
*“Allah’a ve ahiret gününe inanan bir kimsenin, Allah’a ve Resulü’ne düşman olanları sevdiğini göremezsin.”* (Mücâdele 22)
Yani mesele kişiyle kavga etmek değil; **kalbimizin kimin yanında durduğunu fark etmek**.
Bir insanı sevmek, onun yolunu da benimsemek demektir. Bizim sevdamız Allah’a ve O’nun razı olduğu değerlere olursa, kalbimiz huzur bulur. Yoksa insan, sevdiğiyle beraber anılır.
Eğer kendini bu noktada buluyorsan, kendine şunu sorabilirsin:
“Ben bu insanı neden seviyorum? Onun hangi tarafı bana iyi geliyor?”
Cevabın Allah’ın razı olmadığı bir yerdeyse, küçük bir adım atıp gönlünü O’nun tarafına çevirmek, ruhun için büyük bir rahatlık olur.
Kimseyi nefretle anmak zorunda değiliz. Ama **kalbimizi Allah’ın sevdiği yerde tutmak** bize hem bu dünyada huzur hem ahirette kurtuluş getirir.
Allah hepimizi, sevdiğini seven, sevmediğinden uzak durabilen kullarından eylesin.
---
Hazırlayan: erol yazıcı