Allah nurunu mutlaka tamamlayacaktır
ifade iki ayrı ayette, aynı anlamla geçer. Her ikisini de net ve sahih biçimde veriyorum:
1. Tevbe Suresi, 32. Ayet
Arapça:
يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ
Meal (Diyanet):
“Onlar, ağızlarıyla Allah’ın nurunu söndürmek istiyorlar. Oysa kâfirler hoşlanmasa da Allah nurunu mutlaka tamamlayacaktır.”
2. Saf Suresi, 8. Ayet
Arapça:
يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ
Meal (Diyanet):
“Onlar, ağızlarıyla Allah’ın nurunu söndürmek istiyorlar. Oysa kâfirler hoşlanmasa da Allah nurunu tamamlayacaktır.”
Özet – Mesajın Gücü
- Nur: Hakikat, vahiy, İslam, adalet
- Söndürme çabası: İftira, algı, baskı, zulüm
- Sonuç: Allah’ın vaadi kesin, iptal edilemez
Bu ayetler şunu söyler:
Hakikat bastırılamaz. Işık üflenerek söndürülmez.
TOPLUMSAL UYARI
Hakikat, fısıltıyla değil; dirençle yürür.
Adalet, alkışla değil; bedelle ayakta kalır.
Bugün insanlar, sözle, algıyla, yalanla Allah’ın nurunu söndürebileceklerini sanıyorlar.
Oysa karanlık, ışığı yok edemez; sadece ona şahitlik eder.
İftira ile, korku ile, baskı ile, çıkarla;
dini, ahlakı, adaleti itibarsızlaştırmaya çalışanlar bilsin ki:
Bu nur, üflenerek söndürülecek bir mum değildir.
Asıl tehlike, nurun sönmesi değil;
ona sırt çeviren kalplerin kararmasıdır.
Zulme susan, haksızlığa alışan,
yalanı normalleştiren her toplum;
ışığı kaybetmez belki ama
ona bakacak gözlerini kaybeder.
Unutmayın:
Allah, nurunu tamamlayacaktır.
Kimin eliyle olacağı ise bizim imtihanımızdır.
Ya o nurun tarafında olacağız,
ya da karanlığın istatistiği olacağız.
“Onlar Allah’ın nurunu söndürmek isterler;
Allah ise nurunu mutlaka tamamlayacaktır.”
(Tevbe 32 / Saf 8)
GENÇLERE ÇAĞRI – DEVLET VE MİLLET BİLİNCİYLE
Ey genç kardeşim,
Bu ülke sadece toprak değildir;
bu devlet sadece bir tabela değildir.
Bu millet; bedel ödemiş, dua etmiş, direnmiş bir yürüyüştür.
Bugün sana,
“Boş ver, karışma, sus, eğlen” diyorlar.
Çünkü bilen gençten korkarlar,
ahlaklı gençten ürkerler,
sorumluluk alan gençten nefret ederler.
Bil ki;
adalet zayıflarsa devlet çöker,
ahlak aşınırsa millet dağılır,
hakikat unutulursa gelecek ipotek altına girer.
Allah’ın nurunu söndürmek isteyenler,
önce senin zihnini karartmak ister.
Önce tarihini küçümsetir,
sonra değerlerini alaya aldırır,
en sonunda seni devletsiz, milletsiz, amaçsız bırakır.
Ama şunu unutma:
Bu ülke sen sustuğun için değil,
sen ayağa kalktığında ayakta kalır.
Devlet; sadece yönetenler değil,
millet; sadece kalabalıklar değildir.
Devlet, sorumluluk alan bilinçtir;
millet, değerlerine sahip çıkan vicdandır.
Allah nurunu tamamlayacaktır.
Soru şudur:
O nurun safında yer alanlardan mı olacaksın,
yoksa karanlığı izleyenlerden mi?
Bu çağ,
seyirci olma çağı değil;
adam olma, omuz verme, sorumluluk alma çağıdır.
“Onlar Allah’ın nurunu söndürmek isterler;
Allah ise nurunu mutlaka tamamlayacaktır.”
(Tevbe 32 – Saf 8)
GENÇLERE HİTAP – UYANIŞ VE SORUMLULUK ÇAĞRISI
Sevgili gençler,
Sizler sadece bir çağın tanığı değil,
bir milletin yarınısınız.
Bu topraklar; çalışanın, düşünenin, hakkı savunanın omuzlarında yükselmiştir.
Bugün dünyada en büyük mücadele;
silahla değil, zihinlerle veriliyor.
En tehlikeli savaş;
ahlakı, adaleti ve hakikati hedef alan savaştır.
Sizden vazgeçmenizi istiyorlar.
Tarihinizi küçümsemenizi,
değerlerinizi sorgulamadan terk etmenizi,
sorumluluktan kaçmanızı istiyorlar.
Çünkü bilginin olduğu yerde yalan barınmaz,
ahlakın olduğu yerde zulüm kök salamaz.
Unutmayın:
Devlet, yalnızca kurumlarla değil;
bilinçli, çalışkan ve erdemli gençlerle ayakta kalır.
Millet, kalabalık olmakla değil;
aynı değerlerde birleşmekle güçlü olur.
Allah’ın nurunu söndürmek isteyenler olabilir.
Ama tarih şahitlik eder ki;
hakikat, er ya da geç yolunu bulur.
Sizden beklenen;
seyirci olmak değil,
sorumluluk almak;
şikâyet etmek değil,
üretmek ve inşa etmektir.
Adaletli olun.
Ahlaklı olun.
Çalışkan olun.
Kimliğinizle, inancınızla, bilginizle dimdik durun.
Çünkü bu ülkenin yarını,
sizin bugünkü duruşunuzdur.
“Onlar Allah’ın nurunu söndürmek isterler;
Allah ise nurunu mutlaka tamamlayacaktır.”
(Tevbe 32 – Saf 8)
GENÇLERE SORU–CEVAPLI UYANIŞ ÇAĞRISI
Sevgili gençler,
Size bir şey sormak istiyorum…
Bir millet ne zaman kaybeder?
Toprağını kaybedince mi?
Hayır.
Asıl kayıp, zihnini ve ahlakını kaybettiği gün başlar.
Peki soruyorum size:
Bir genç neden umudunu kaybeder?
Çünkü ona sürekli “olmaz” denir.
Çünkü çalışmak küçümsenir,
çabalamak alaya alınır,
ahlak “geri kalmışlık” diye sunulur.
Şimdi bir soru daha:
Bir ülkeyi kim yıkar?
Düşman mı?
Hayır.
Ülkeyi asıl yıkan;
duyarsızlık, tembellik ve sorumluluktan kaçıştır.
Soruyorum size:
Devlet sadece binalardan mı ibarettir?
Hayır.
Devlet;
dürüst öğretmendir,
ahlaklı doktordur,
adil hâkimdir,
işini hakkıyla yapan gençtir.
Peki gençler,
Siz yoksanız, bu devlet ayakta kalabilir mi?
Hayır.
Çünkü millet, siz nefes aldıkça yaşar.
Bir soru daha:
Bu çağda en büyük cesaret nedir?
Bağırmak mı?
Hayır.
En büyük cesaret;
doğru kalabilmek,
ahlaklı kalabilmek
ve çalışmaktan vazgeçmemektir.
Unutmayın:
Birileri sizin kimliğinizden utanmanızı ister.
Birileri tarihinizi küçümsemenizi ister.
Birileri “benden bir şey olmaz” demenizi ister.
Ama soruyorum:
Bu topraklar, “benden bir şey olmaz” diyenlerle mi kuruldu?
Hayır!
Bu topraklar;
bedel ödeyenlerin,
sorumluluk alanların,
“ben varım” diyenlerin omzunda yükseldi.
Ve son soru:
Geleceği kim inşa edecek?
Başka ülkeler mi?
Başka milletler mi?
Hayır gençler…
Bu ülkenin yarını, burada duran sizlersiniz.
O yüzden başınızı öne eğmeyin.
Aklınızı kiraya vermeyin.
Kimliğinizden utanmayın.
Çalışın.
Üretin.
Adil olun.
Ahlaklı olun.
Ve şunu asla unutmayın:
“Onlar Allah’ın nurunu söndürmek isterler;
Allah ise nurunu mutlaka tamamlayacaktır.”
Ama o nur,
çalışan ellerle,
uyanık zihinlerle
ve sağlam karakterlerle tamamlanır.
Sevgili gençler,
Eğer bu salondan
“ben sorumluyum” diyerek çıkıyorsanız,
eğer bu ülke için
“ben varım” diyorsanız,
bilin ki
gelecek karanlık değil,
gelecek sizsiniz!
Var mıyız?
Hazır mıyız?
Bu millete yakışır bir gelecek kurmaya… VAR MIYIZ?
COŞKULU “VAR MIYIZ?” KAPANIŞI
Sevgili gençler…
Bu ülke,
seyirci kalanlarla değil,
ayağa kalkanlarla kuruldu.
Şimdi soruyorum size!
Bu milleti yarınlara taşıyacak irade burada mı?
Bu ülkeye yük değil, güç olmaya VAR MIYIZ?
Karanlığa razı olmamaya,
kolaya kaçmamaya,
“benden bir şey olmaz” yalanını yırtıp atmaya
VAR MIYIZ?
Ahlaktan vazgeçmemeye,
çalışmaktan utanmamaya,
bu bayrağın gölgesinde
onurlu yaşamaya
VAR MIYIZ?
Birileri umutsuzluk satarken,
birileri pes etmişken,
birileri bu milleti küçümserken…
Biz,
“Buradayız!” demeye
“Bu ülke sahipsiz değil!” demeye
VAR MIYIZ?
O zaman yüksek sesle söylüyoruz!
VAR MIYIZ?
VAR MIYIZ?
VAR MIYIZ?
Allah’ın izniyle,
bu millet var oldukça
biz de varız!