Abdurrahman AYAR
Abdurrahman AYAR

ŞİİR (care ne )

CARE NE
Doğumla başlayan yaşam öyküsü,
Büyütür, geliştirir anne sevgisi,
Anne kucağıdır sığındığı odası,
Anne Babanın vazgeçilmez sevdası.

İlk öğretmenidir Annesi ile Babası,
Çocukluğunun, gençliğinin çevresidir ustası,
Tablet, bilgisayar, cep telefonudur postası,
Anne Babanın rüyasındadır çocukları.

Eğitim öğretim, derken bizimki,
Çocuktu gençti büyüdü sanki,
Sevdam, sevdiklerinin değiştiğini der ki,
Anne Baba yüreğine hapsolur sevgi.

Hanemde ayrılık vakti geldi,
Canım, cananı ile birleşti,
Bize de evet demek gerekti,
Anne Baba mutluluğu hissetti.

Canımız büyüdü, yuvasını kuruyor,
Ayrılık zamanı geldi, hüzün basıyor,
Aklıma gelince içime, düşüyor kor,
Sanırım ayrılığa alışmak, olacaktır zor,

Hasrete koşarız, harcarız efor,
Bir araya gelince hepimiz, tenor,
Birlikte olunca, eve oluruz dekor,
Ayrılık vakti başıma, düşer meteor.

İçimdeki fırtınayı gel de bana sor.
Ayrı kalmanın düşüncesi bile zor,
Birlikte yaşamaksa büyük bir konfor,
Anne Babaya mutluluğu yaşatıyor.

Sevdiklerince, görülüyorsan hor,
Yaşlanınca insan alıngan olur, yüzü mosmor,
Sevgi, saygı, hoşgörü bu kadar mı zor,
Bir ömrü paylaştım adım kalemşor.

Bildir
0 Yorum
Inline Feedbacks
Tüm yorumları göster
0
Bu paylaşım hakkında düşüncelerinizi öğrenmek isteriz, lütfen bir yorum yapın.x
()
x