Şiir
KARA BAHTIM Yuvasız kuş gibi yuvasız kaldım Kırıldı tutduğum ağaçta dalım Hep çıkmaza çıkar benim sokağım Ne kara kaderli ne kara bahtım Bahçemde bülbüller ötmez oldular Çiçeklerim açmaz oldu soldular Bulutların gözü yaşla doldular Ne kara kaderli ne ka
Şiir
TABUTUNU ÖPTÜM
Gönderdim seni al bayrağım ile
Güzel vatanımı bekle diye
Kına yaktım sana ellerimle
Sular döktüm çabuk gelesin diye
Gönderdiler seni gurbet ellere
Kara toprağa düşünürdüler gurbet elde
Geldin yine al bayrağım ile
Hoş geldin dedim tabutuna kendi kendime
Şehitlik şerbetini içirmişler sana
Canım oğlum seni nasıl vereyim karatoprağa
Gurbet eldekiler hiç acımadı mı sana
Nasıl sıktılar o zalim kurşunu sana
Ateş düşürdüler şu garip anana
Giderken şehit olursam ağlama dedin bana
Helal olsun verdiğim süt sana
Sana değil sarılıyorum karatoprağa
Metin der şehitler ölmez
Vatan asla bölünmez
Şehit anası babası ağlamaz
Dik durur boyunu bükümez
Şair olmasa
Şiir olmaz
Şiir olmasa
Şarkı olmaz
Şiir yazmaya çalışan
Şiir yazdığını sanan
Kendi kendini kandıran
Hayalci şair metin Özdoğan
5/6/2020
Yazarın Diğer Yazıları
- Şiir
- Şiir
- Şiir
- Şiir
- Tabi anlarsan oğul
- Şiir
- BAZEN BEN KIZARDIM Eskiden çok değerliydim Herkes etrafımda toplanır Beni konuşurlardı Ben de onları sessizce dinlerdim Üstüme güğüm koyarlardı Çamaşır yıkamak için Su koyarlardı Kestane pişiriyorlardı Arada bir ağzımı açarlardı İçime yakmak için odun Köm
- Şiir
