Şiir duygusu

Gönül ırmağın,dan.
Akıp giden şu misali.
Önüne çıkan engelleri,aşarsın.
Duruşun,güzelliğin doğal hali.
××××××××××××××××××××
Ayı ışığı, gibi parlak
Büyülü ,ceylan gözleri gibi ,gözlerin.
Feht etmiş, bedenimi ruhumu.
Anlatmakla bitmez,bu nacize.Ömrüm!