Tarih boyunca Yahudi toplulukları, siyasi, ekonomik ve dini gerekçelerle pek çok ülkede hedef haline geldi. 1290’da İngiltere’den başlayan sürgünler, 1492’de İspanya’daki Elhamra Kararnamesi ile kitlesel bir boyut kazandı ve Osmanlı İmparatorluğu önemli bir sığınak haline geldi. 19. yüzyılda Rusya’daki pogromlar ve 20. yüzyılda Holokost gibi büyük felaketler, bu zorunlu göç dalgalarını daha da derinleştirdi. 1948 sonrası Orta Doğu’daki gelişmelerle birlikte Yahudi nüfusunun yer değiştirmesi yeni bir evreye girdi.
Tarih boyunca Yahudi topluluklarının sürgün edildiği başlıca yerler, :
* 1290 - İngiltere: Kral I. Edward tarafından kovuldular.
* 1306 - Fransa: Mal varlıklarına el konularak sürüldüler.
* 1348 - Almanya: Veba salgını suçlusu ilan edilip çıkarıldılar.
* 1492 - İspanya: Elhamra Kararnamesi ile tam sürgün (Osmanlı'ya göç).
* 1497 - Portekiz: İspanya baskısıyla Yahudiler kovuldu.
* 1541 - Napoli: Güney İtalya'dan uzaklaştırıldılar.
* 1880'ler - Rusya: "Pogrom" baskılarıyla göçe zorlandılar.
* 1930/40 - Nazi Avrupası: Holokost ve sistematik sürgün süreci.
* 1948+ - Arap Ülkeleri: İsrail'in kuruluşu sonrası Irak, Mısır ve Yemen'den çıkış.